فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جوانه­زنی نقشی حیاتی در استقرار گیاه و عملکرد آن دارد. بیشتر گیاهان دانه روغنی در مرحله­ی جوانه‌زنی به شوری حساس هستند و نمی‌توان آن‌ها را با آب شور آبیاری کرد. کاملینا گیاهی دانه روغنی است که هرچند به کم آبی مقاوم بوده لیکن مقاومت آن به شوری باید ارزیابی شود. برای بررسی کمّی پاسخ کاملینا به شوری در مرحله‌ی جوانه‌زنی، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی شامل 17 سطح شوری 85/0، 2، 4، 6، 8، 10، 12، 14، 16، 18، 20، 22، 24، 26، 28، 30، 32 dS/m با سه تکرار انجام شد. پارامترهای جوانه­زنی با استفاده از بسته SeedCalc در نرم‌افزار R محاسبه و از MATLAB برای کد نویسی و برازش مدل­ها استفاده شد. بهینه‌سازی با تغییر مکرر پارامتر­های مدل بر پایه­ی کاهش RMSE و حداقل مربعات خطا انجام شد. سپس مدل­های شوری ماس-هافمن (MH)، ون گنوختن-هافمن (HVG)، دیرکسن-آگوستین (DA) و همایی (H) با هم مقایسه گردیدند. تجزیه ‌و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم‌افزار SAS و مقایسه میانگین‌ها به روش LSD انجام شد. آستانه­ی کاهش شاخص­های سرعت جوانه­زنی (GSI)، بنیه بذر (SV)، بنیه بذر SeedCalc (SV-S) به ترتیب 2، 12 و 12 dS/m و شیب کاهش آن­ها 4/2، 7/7 و 7/1 به دست آمد. بر پایِۀ EC* و شیب کاهش شاخص  GSI و SV-S، نتیجه­گیری گردید که کاملینا به شوری بسیار مقاوم بوده و قابلیت استقرار سریع و تولید گیاهچه­ی قوی در سطوح بالای شوری را دارد. بررسی آماره­های کارآیی مدل‌ها نشان داد که مدل­های غیرخطی عملکرد بهتری دارند. بهترین عملکرد مدل­ها توسط مدل­های HVG و H حاصل شد. شاخص­های جوانه­زنی با افزایش سطوح شوری کاهش یافته و کاهش GSI به کاهش جذب آب در بذر­ها مربوط است. هر چه بنیه بذر بیشتر باشد، GSI و رشد گیاهچه بیشتر و MGT کمتر می‌شود. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که کاملینا می‌تواند جایگزینی مناسب برای گیاهان دانه روغنی آب‌بر در مناطق نیمه‌خشک می‌باشد.