فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: یکی از عوامل مهم در جهت افزایش متابولیسم پایه در اثر تمرینات ورزشی، تغییرات سلولی و مولکولی در سطح عضلات می­باشد که پژوهش حاضر با هدف مشخص کردن تاثیر چهار هفته تمرین استقامتی فزاینده بر مقادیر پروتئین­های سارکولیپین (SLN)، FNDC5 و PGC1α در عضلات نعلی (SOL) و بازکننده طویل انگشتان (EDL) در موش­های صحرایی بالغ نر ویستار، انجام شد.مواد و روش‌ها: در این پژوهش تجربی، 14 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار (با سن 11 هفته و میانگین وزنی21/19± 293 گرم) در دو گروه 7 تایی کنترل و تمرین تقسیم بندی شدند. گروه تمرین، 4 هفته و در هر هفته 5 جلسه، تمرینات استقامتی  که شامل دویدن با شدت 75 تا 80 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی را انجام دادند و در همان زمان گروه کنترل هیچگونه تمرینی نداشت. رت­ها به دلیل از بین بردن اثرات حاد ورزشی، 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین تشریح شدند و عضلات کند انقباض (SOL) و تند انقباض(EDL) استخراج گردید و در نیتروژن مایع منجمد شده و تا زمان آنالیز بافت­ها در دمای80- درجه سانتی گراد نگهداری شد و سپس میزان تغییرات پروتئین­های SLN و FNDC5 و PGC1α عضلانی با روش وسترن بلاتینگ سنجیده شد. داده­ها با استفاده از آزمون آماری t مستقل و با سطح معنی داری (05/0 P≤)   مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.نتایج: تجزیه و تحلیل آماری نشان داد، چهار هفته تمرین استقامتی فزاینده باعث تغییرات معنی­داری در مقادیر پروتئین­های   SLN(035/0 P=)، FNDC5 (02/0P=) و PGC1α (012/0P=) در عضله نعلی، نسبت به گروه کنترل شد. همچنین در عضله EDL تغییرات معنی­داری در مقادیر پروتئین­های SLN (01/0 P=) و FNDC5 (043/0P=)  در مقایسه با گروه کنترل، مشاهده شد ولی در تغییرات پروتئین PGC1α در عضله EDL نسبت به گروه کنترل، تفاوت معنی­داری مشاهده نشد (17/0P=).نتیجه‌گیری: با توجه به پارامترهای حاصل از مطالعه به نظر می­رسد، فعالیت ورزشی استقامتی می­تواند موجب افزایش میزان پروتئین­های مرتبط با گرمازایی و متابولیسم در هر دو نوع تار عضلانی کند و تند انقباض شود.