بررسی کشت نشایی و خشکهکاری برنج از نظر عملکرد و پارامترهای عملکرد تحت سیستمهای مختلف آبیاری
نویسندگان
1 آبیاری و زهکشی، دانشکده آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
2 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش، گرگان، ایران
3 گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
4 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج، گرگان، ایران.
5 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2021.334752.669147چکیده
برنج یکی از مهمترین محصولات زراعی در سراسر جهان است و بعد از گندم جایگاه دوم را از نظر تولید سالانه به خود اختصاص داده است. باتوجهبه اهمیت مقدار عملکرد در واحد سطح در بخش کشاورزی، این پژوهش با هدف تاثیر کشت مستقیم و نشایی بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج تحت سیستمهای مختلف آبیاری بر پایه طرح اسپلیت پلات طرح بلوکهای کامل تصادفی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی استان گلستان، طی سالهای 1398 و 1399 انجام شد. باتوجهبه نتایج، از نظر آبیاری و روش کاشت برای تمام صفات مورد مطالعه اختلاف معنیداری وجود داشت. نتایج مقایسه میانگین روش کشت نشان داد که بیشترین و کمترین عملکرد دانه برای تیمارهای کشت نشاگلخراب و خشکهبذری بهدست آمد که بهترتیب برابر 7506 و 4284 کیلوگرم در هکتار بود. همچنین باتوجهبه نتایج مقایسه میانگین روش آبیاری، بیشترین عملکرد دانه برابر 6899 کیلوگرم در هکتار بود که برای سیستم آبیاری غرقاب دائم بهدست آمد و اختلاف معنیداری با سایر تیمارها در سطح احتمال پنج درصد آزمون LSD داشت. عملکرد دانه با صفات شاخص برداشت، ارتفاع بوته، تعداد پنجه بارور، طول خوشه و تعداد دانه پر در خوشه همبستگی مثبت و معنیداری بهترتیب برابر 89/0، 87/0، 75/0، 53/0 و 73/0 داشت و با صفت تعداد دانه پوک در خوشه همبستگی منفی و معنیداری برابر 81/0 داشت. باتوجهبه نتایج، سیستم آبیاری بارانی کمترین مقادیر را از نظر تعداد دانه پر در خوشه، تعداد پنجه بارور، طول خوشه و در نتیجه مقدار عملکرد دانه نسبت به تیمارهای آبیاری دیگر داشت. همچنین روشهای کشت نشایی از نظر عملکرد و پارامترهای عملکرد بهتر از روش کشت خشکهبذری عمل کردند.