ارزیابی حساسیت زمین نسبت به فرسایش خندقی با تکنیک دادهکاوی گروهی (مطالعه موردی: حوضه شاهرود)
نویسندگان
1 تربیت مدرس
2 گروه زمین شناسی، دانشگاه خوارزمی
3 گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه تهران
doi
10.22071/gsj.2018.114756.1374چکیده
در ابتدا نقشه پراکنش خندق با استفاده از عملیات میدانی گسترده و تفسیر عکسهای هوایی تهیه گردید و از تعداد 172 خندق 70 درصد (121 خندق) به منظور مدلسازی و 30 درصد (51 خندق) به منظور صحتسنجی مورد استفاده قرار گرفت. در گام بعد، برای انتخاب پارامترها، پس از شناسایی اولیه آنها، تست هم خطی با استفاده از شاخصهای ضریب تحمل و عامل تورم واریانس بین پارامترها انجام و پارامترهایی که دارای همخطی بودن به علت کاهش دقت مدل از جریان مدلسازی حذف شدند، در نهایت 12پارامتر به منظور مدلسازی انتخاب گردیدند. نتایج حاصل از تعیین اهمیت معیارها با روش شاخص آنتروپی نشان داد که پارامترهای ارتفاع، لیتولوژی و NDVI بیشترین تاثیر را در رخداد خندقها داشتهاند. به منظور صحتسنجی مدل از نرخ پیش بینی و نرخ موفقیت و همچنین شاخص SCAI استفاده گردید. نتایج صحت سنجی نشان داد که مدل ترکیبی با نرخ پیشبینی 956/0 (6/95درصد) و نرخ موفقیت 923/0 (3/92 درصد) دارای دقت پیش بینی عالی بوده و نسبت به روشهای شاخص آنتروپی و شواهد وزن یقینی با نرخ پیشبینی 932/0 و 917/0 و نرخ موفقیت 911/0 و 901/0 دارای دقت بالاتری می باشد. طبق نتایج شاخص SCAI، قدرت تفکیک طبقات در مدل ترکیبی مناسب بوده است. طبق نتایج 95/28 درصد از منطقه مطالعاتی در کلاس حساسیت زیاد و خیلیزیاد قرار گرفته است. نتایج این پژوهش میتواند مورد استفاده برنامهریزان کاربری اراضی در جهت توسعه فعالیت های عمرانی قرار گیرد