اثر دوره تمرین هوازی همحجم تک و دو جلسهای در روز بر سیستم عصبی اتونوم قلبی در مردان جوان غیر ورزشکار: تحلیل خطی و غیرخطی تغییرپذیری ضربان قلب
نویسندگان
1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22080/jaep.2021.20070.1988چکیده
سابقه و هدف: اجرای مطلق تمرین هوازی در مطالعات صورت گرفته بدون در نظرگیری ریتم شبانهروزی ضربان قلب با پاسخهای متفاوت و غیرقابل مقایسهای در تغییرپذیری ضربان قلب همراه بوده است. هدف از این پژوهش، بررسی اثر تمرین هوازی همحجم تک و دو جلسهای در زمانهای مختلف روز بر سیستم عصبی اتونوم قلبی در مردان جوان غیر ورزشکار بود.مواد و روشها: 48 مرد جوان غیرورزشکار در گروههای پژوهش (کنترل=12 نفر، تمرین هوازی تکجلسهای صبح= 12 نفر، تمرین هوازی تکجلسهای بعد از ظهر= 12 نفر و تمرین هوازی دوجلسهای صبح و بعد از ظهر= 12 نفر) تقسیم شدند. گروههای تمرین تکجلسهای فعالیت 60 دقیقهای و گروه تمرین دو جلسهای در روز، فعالیت دو نوبتی 30 دقیقهای در روز با شدت 60 درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه به مدت سه هفته با روزهای متوالی اجرا کردند. شاخصهای تغییرپذیری ضربان قلب (SDNN، rMSSD، LF، HF، LF/HF، SD1، SD2 و SD1/SD2) با استفاده از هولتر مانیتور قلبی اندازهگیری شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از تحلیل واریانس چند متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد.یافتهها: تمرین هوازی بر تمامی شاخصهای تغییرپذیری ضربان قلب تأثیر معنیداری دارد (01/0=p). تمرین صبح بر شاخصهای SDNN، rMSSD، SD1، SD2 اثر افزایشی و بر شاخص LF اثر کاهشی و تمرین بعد از ظهر بر شاخصهای HF اثر افزایشی و LF/HF اثر کاهشی و تمرین صبح و بعد از ظهر بر شاخص SD2/SD1اثر کاهشی، بارزتری نسبت به دو گروه دیگر دارند (01/0=p).نتیجه گیری: احتمال میرود برنامهی تمرین هوازی تکجلسه ای در نوبت صبح بر عملکرد سیستم اتونوم قلبی تأثیر بهتری داشته باشد.