بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق- (VEGF-B) Bو وضعیت آنتی اکسیدانی تام (TAS) بافت قلب در موشهای صحرایی دیابتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 استادیار، گروه حرکات اصلاحی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
5 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22080/jaep.2021.20280.1996چکیده
سابقه و هدف: دیابت با هایپرگلایسمی و افزایش استرس اکسیداتیو باعث اختلالات قلبی و عروقی شده، بدین ترتیب سبب بروز بیماریهای شریان کرونری یا پرفشارخونی سیستمیک میشود. از این رو هدف از مطالعه اخیر بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق-B (VEGF-B) و وضعیت آنتی اکسیدانی تام (TAS) بافت قلب در موشهای صحرایی نر دیابتی بود.مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع تجربی است و در آن 30 سر موش صحرایی نر بالغ به 3 گروه 10 تایی شامل گروه دیابت تمرین، دیابت کنترل و سالم کنترل تقسیم شدند. موشهای گروههای دیابتی از طریق تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسینmg/kg) 45 (دیابتی شدند. برنامه تمرینی ورزشی شامل 6 هفته تمرین روی نوارگردان بود. 24 پس از ساعت از آخرین جلسه تمرین برای بررسی اثر تمرین، نمونههای بافت قلب به منظور اندازه گیری بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق-B و TAS استخراج گردید. برای مقایسه بین گروهی و اختلاف معنادار بین گروهها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD با سطح آماری (05/0˂P) استفاده گردید.یافتهها: یافته ها نشان داد که پس از یک دوره تمرین استقامتی میزان بیان ژن VEGF-B و TAS در گروه دیابت تمرین نسبت به دیابت کنترل افزایش معنادار داشته است (001/0P=)، اما میزان بیان ژن VEGF-B و TAS بین دو گروه دیابت تمرین و سالم کنترل به ترتیب عدم تفاوت معنادار (364/0P=) و تفاوت معناداری (033/0P=) مشاهده شد.نتیجه گیری: به نظر میرسد تمرین استقامتی میتواند اثر مثبت بر میزان بیان ژن VEGF-B و سطح TAS بافت قلب موشهای دیابتی داشته باشد و میتواند باعث بهبود قلب دیابتی شود.