بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق- (VEGF-B) Bو وضعیت آنتی اکسیدانی تام (TAS) بافت قلب در موش‌های صحرایی دیابتی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار، گروه حرکات اصلاحی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

4 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران

5 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22080/jaep.2021.20280.1996
چکیده

سابقه و هدف: دیابت با هایپرگلایسمی و افزایش استرس اکسیداتیو باعث اختلالات قلبی و عروقی شده، بدین ترتیب سبب بروز بیماری­های شریان کرونری یا پرفشارخونی سیستمیک می­شود. از این رو هدف از مطالعه اخیر بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق-B (VEGF-B) و وضعیت آنتی اکسیدانی تام (TAS) بافت قلب در موش­های صحرایی نر دیابتی بود.مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع تجربی است و در آن 30 سر موش صحرایی نر بالغ به 3 گروه 10 تایی شامل گروه دیابت تمرین، دیابت کنترل و سالم کنترل تقسیم شدند. موش­های گروه­های دیابتی از طریق تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسینmg/kg)  45 (دیابتی شدند. برنامه تمرینی ورزشی شامل 6 هفته تمرین روی نوارگردان بود. 24 پس از ساعت از آخرین جلسه تمرین برای بررسی اثر تمرین، نمونه­های بافت قلب به منظور اندازه گیری بیان ژن شاخص رشد اندوتلیال عروق-B و TAS استخراج گردید. برای مقایسه بین گروهی و اختلاف معنادار بین گروه­ها از تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD با سطح آماری (05/0˂P) استفاده گردید.یافته‌ها: یافته­ ها نشان داد که پس از یک دوره تمرین استقامتی میزان بیان ژن VEGF-B و TAS در گروه دیابت تمرین نسبت به دیابت کنترل افزایش معنادار داشته است (001/0P=)، اما میزان بیان ژن VEGF-B و TAS بین دو گروه دیابت تمرین و سالم کنترل به ترتیب عدم تفاوت معنادار (364/0P=) و تفاوت معناداری (033/0P=) مشاهده شد.نتیجه گیری: به نظر می­رسد تمرین استقامتی می­تواند اثر مثبت بر میزان بیان ژن VEGF-B و سطح TAS بافت قلب موش­های دیابتی داشته باشد و می­تواند باعث بهبود قلب دیابتی شود.

کلیدواژه‌ها