رابطه محیط یادگیری سازندهگرا با مهارت اجتماعی و پیشگیری از تکانشگری و اعتیاد به فضای مجازی دانشآموزان ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی ، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.( نویسنده مسئول)
2 کارشناس ارشد علوم تربیتی ، گروه علوم تربیتی ، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.
doi
10.22038/mjms.2023.24291چکیده
مقدمهسهولت دسترسی دانشآموزان به فضای مجازی در سالهای اخیر با چالشهای همچون اعتیاد به این فضا روبهرو است و بررسی ادبیات این حوزه نشان داد که تا کنون مطالعهای به تبیین رابطه محیط یادگیری سازندهگرا با مهارت اجتماعی نپرداخته است. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه محیط یادگیری سازندهگرا با مهارت اجتماعی و پیشگیری از تکانشگری و اعتیاد به فضای مجازی دانشآموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی منطقه 5 شهر تهران در سال 1399-1398 انجام شد.روش کاراین پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پسر پایه ششم مقطع ابتدایی منطقه 5 شهر تهران که حدوداً 1244 نفر بود. روش نمونهگیری در پژوهش حاضر خوشهای مرحلهای بود و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 150 دانشآموز از بین مدارس انتخاب شد. جهت جمعآوری دادهها از پرسشنامههای ادراکات محیط یادگیری سازندهگرا (جنتری، 2002)، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی (گرشام و الیوت، 1990)، پرسشنامه تکانشگری (بارات، 1959)، و پرسشنامه اعتیاد به اینترنت (یانگ، 1998) استفاده شد. جهت تحلیل دادهها از آمار توصیفی (مانند میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون آماری تحلیل رگرسیون) بهره گرفته شد. تحلیل دادهها در محیط SPSS26 انجام شد. نتایجنتایج حاصل نشان داد که میان محیط یادگیری سازندهگرا با مهارت اجتماعی دانشآموزان، خودمهارگری دانشآموزان، همدلی، پیشگیری از تکانشگری، ابراز وجود و همکاری دانشآموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (001/0>p). همچنین میان محیط یادگیری با پیشگیری از تکانشگری و پیشگیری از اعتیاد به فضای مجازی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (001/0>p).نتیجه گیریاین یافتهها میتوانند به تصمیمگیریهای مربوط به طراحی و اجرای برنامههای آموزشی و تربیتی در مدارس کمک کنند تا بهبودی در عملکرد اجتماعی و رفتاری دانشآموزان دست یابد و از پدیدههای مخربی همچون تکانشگری و اعتیاد به فضای مجازی جلوگیری شود.