ریکاوری قلبی‌عروقی متعاقب دویدن بر روی نوار‌گردان با شدت‌های مختلف همراه با ماسک-های N95 و جراحی در مردان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران

2 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. عضو قطب علمی پایش سلامت ورزشی و پویش قهرمانی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

3 گروه فیزیولوژی، بخش علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22080/jaep.2021.22036.2058
چکیده

سابقه و هدف:هدف از این مطالعه بررسی ریکاوری قلبی­عروقی متعاقب دویدن روی نوارگردان با شدت­های مختلف همراه با ماسک­های N95 و جراحی در مردان است.مواد و روشها: 72 مرد سالم به طور تصادفی به شش گروه 1. جراحی + زیربیشینه، 2. N95 + زیربیشینه، 3. جراحی + بیشینه، 4. N95 + بیشینه، 5. زیر­بیشینه بدون ماسک، 6. بیشینه بدون ماسک تقسیم شدند. پروتکل ورزش زیربیشینه و بیشینه به ترتیب شامل دویدن با سرعت 34/1 متر بر ثانیه با درجه 5٪ به مدت 20 دقیقه روی تردمیل و تست بروس اصلاح شده بود. فاکتورهای همودینامیکی (HR, SBP Mvo2 and) در قبل، بلافاصله، 1، 3 و 5 دقیقه پس از فعالیت اندازه­گیری شد. از آنالیز واریانس در اندازه­گیری های مکرر جهت تجزیه و تحلیل داده­ها استفاده شد.یافته‌ها: تغییرات فاکتورهای ضربان قلب، فشار سیستولی و اکسیژن مصرفی میوکارد در دوره ریکاوری بعد از فعالیت در گروه­های با فعالیت یکسان (بیشینه یا زیربیشینه) با شرایط استفاده از ماسک یا بدون ماسک معنادار نبود. ضربان قلب در SURMAX در مقابل N95MAX در 1 دقیقه بعد از فعالیت بیشینه بیشتر بود. مقادیرHR ، SBP و DP بلافاصله پس از فعالیت وینگیت در طی 1 و 3 دقیقه از دوره ریکاوری پس از فعالیت، به طور قابل توجهی پایین­تر بودند.نتیجه گیری: نتایج ما نشان داد که احتمال دارد استفاده از ماسک صورت همراه با فعالیت در افراد سالم بتواند در طی بیماری همه­گیر COVID-19 مورد استفاده قرار گیرد، بدون اینکه اثرات منفی بر عملکرد ریکاوری قلبی بعد از فعالیت داشته باشد.