فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: شواهد رو به رشدی نشان می­دهد که شستشوی دهان با محلول کربوهیدرات می­توانند عملکرد استقامتی را بهبود بخشد. هدف این مطالعه بررسی تأثیر شستشوی دهان با محلول کربوهیدرات بر زمان رسیدن به واماندگی و فعالیت الکتریکی عضلات زنان ورزشکار طی فعالیت دوچرخه­سواری زیربیشینه بود.مواد و روشها: ده زن فعال در 3 جلسه مجزا در آزمایشگاه حضور پیدا کردند. در جلسه اول، توان خروجی بیشینه اندازه­گیری شد و در جلسات دوم و سوم، هر آزمودنی یک وهله فعالیت دوچرخه­ سواری با شدت 65 درصد توان خروجی بیشینه تا واماندگی را در شرایط استفاده از محلول کربوهیدرات یا دارونما به انجام رساند. قبل و بلافاصله بعد از انجام پروتکل تمرینی، لاکتات و گلوکز خون اندازه­ گیری شد. همچنین در حین انجام پروتکل، ضربان قلب، RPE و فعالیت الکتریکی عضله پهن خارجی و راست رانی ثبت شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که زمان رسیدن به واماندگی در شرایط استفاده از محلول کربوهیدرات به شکل معنی­داری نسبت به شرایط دارونما افزایش یافت (p=0.007). همچنین، میزان فعالیت الکتریکی عضله پهن خارجی در شرایط استفاده از محلول کربوهیدرات به شکل معنی­داری بیشتر از شرایط دارونما بود (P=0.0001)، در حالی که در متغیرهای فعالیت الکتریکی عضله راست رانی، گلوکز و لاکتات خون، RPE و ضربان قلب بین دو شرایط تفاوت معنی­داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: این نتایج نشان داد که شستشوی دهان با محلول کربوهیدرات می­تواند به­عنوان یک استراتژی در بهبود عملکرد استقامتی زنان ورزشکار در نظر گرفته شود. همچنین، به­نظر می­رسد بهبود مشاهده شده ناشی از مکانیسم­های عصبی بوده و به مسیرهای متابولیکی کربوهیدرات ارتباط ندارد.