تاثیر شش هفته تمرین تناوبی خیلی شدید بربیان P53 و SRF در بافت تومور موش های ماده مبتلا به سرطان پستان

نویسندگان

1 استادیارگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران

3 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22080/jaep.2021.20809.2016
چکیده

سابقه و هدف: سرطان پستان، یکی از دلایل مرگ و میر زنان است. آنژیوژنز نقش مهمی در توسعه و متاستاز تومور دارد. اثر تمرین­های ورزشی بر مهار یا کاهش فرایند آنژیوژنز در بافت تومور به­طور کامل روشن نیست. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی آثارکمک درمانی تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان عوامل آنژیوژنزی  P53و  SRFبافت تومور سرطان پستان در موش­های آزمایشگاهی بود.مواد و روشها: 16 سر موش بالبc  به­طور تصادفی به دو گروه کنترل (sedentary-tumor) و تمرین تناوبی خیلی شدید- تومور (HIIT-Tumor) تقسیم شدند. بعد از آشنایی با محیط آزمایشگاه، سلول­های سرطانی، زیر جلدی به موش­ها تزریق شد. دو هفته بعد، از گروه تمرین آزمون ظرفیت ورزشی انجام و سپس، شش هفته، سه جلسه در هفته، با تناوب 2 دقیقه دویدن 2 دقیقه استراحت پروتکل انجام شد. 48ساعت بعداز آخرین جلسه تمرین، موش­ها بی­هوش و قربانی و بافت تومور جدا شد. تجزیه و تحلیل بیان ژن­ها با نرم افزار جنکس نسخه 1/6  انجام شد (0/01≥P).یافته‌ها: پژوهش حاضر نشان داد، تمرین HIIT موجب کاهش 27/5 برابری SRF و افزایش 97/5 برابری P53 در گروه تمرین نسبت به گروه  کنترل شد.نتیجه گیری: به نظر می­رسد تمرین HIIT از راه­کاهش SRF و افزایش P53 می­تواند باعث سرکوب تومور و احتمالا"مانع از پیشرفت سرطان شود.