تاثیر شش هفته تمرین تناوبی خیلی شدید بربیان P53 و SRF در بافت تومور موش های ماده مبتلا به سرطان پستان
نویسندگان
1 استادیارگروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران
3 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22080/jaep.2021.20809.2016چکیده
سابقه و هدف: سرطان پستان، یکی از دلایل مرگ و میر زنان است. آنژیوژنز نقش مهمی در توسعه و متاستاز تومور دارد. اثر تمرینهای ورزشی بر مهار یا کاهش فرایند آنژیوژنز در بافت تومور بهطور کامل روشن نیست. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی آثارکمک درمانی تمرین تناوبی خیلی شدید بر بیان عوامل آنژیوژنزی P53و SRFبافت تومور سرطان پستان در موشهای آزمایشگاهی بود.مواد و روشها: 16 سر موش بالبc بهطور تصادفی به دو گروه کنترل (sedentary-tumor) و تمرین تناوبی خیلی شدید- تومور (HIIT-Tumor) تقسیم شدند. بعد از آشنایی با محیط آزمایشگاه، سلولهای سرطانی، زیر جلدی به موشها تزریق شد. دو هفته بعد، از گروه تمرین آزمون ظرفیت ورزشی انجام و سپس، شش هفته، سه جلسه در هفته، با تناوب 2 دقیقه دویدن 2 دقیقه استراحت پروتکل انجام شد. 48ساعت بعداز آخرین جلسه تمرین، موشها بیهوش و قربانی و بافت تومور جدا شد. تجزیه و تحلیل بیان ژنها با نرم افزار جنکس نسخه 1/6 انجام شد (0/01≥P).یافتهها: پژوهش حاضر نشان داد، تمرین HIIT موجب کاهش 27/5 برابری SRF و افزایش 97/5 برابری P53 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل شد.نتیجه گیری: به نظر میرسد تمرین HIIT از راهکاهش SRF و افزایش P53 میتواند باعث سرکوب تومور و احتمالا"مانع از پیشرفت سرطان شود.