تاثیر 12 هفته تمرین موازی همراه با مصرف کافئین بر برخی آدیپوکاین‌های منتخب و مقاومت به انسولین در زنان یائسه چاق

نویسندگان

1 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران،

3 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22080/jaep.2020.19022.1952
چکیده

سابقه و هدف: بافت چربی به عنوان یک بافت اندوکرینی که تعداد زیادی آدیپوکین­ها را ترشح می­کند شناخته می­شود، این آدیپوکین­ها علاوه بر تنظیم متابولیسم چربی، نقش مهمی در فرایندهای پاتولوژیکی و فیزیولوژیکی دارند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر 12 هفته تمرین موازی همراه با مصرف کافئین بر پروتئین وابسته به فاکتور نکروزی توموری3، پروتئین وابسته به فاکتور نکروزی توموری 9، آدیپولین، مایونکتین و مقاومت به انسولین در زنان یائسه چاق بود. مواد و روشها: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 44 زن یائسه (58-46 سال) به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و بصورت تصادفی به چهار گروه کنترل، کافئین، تمرین، تمرین+کافئین تقسیم شدند. تمرینات ورزشی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته بود که شامل تمرینات هوازی تداومی (20 دقیقه؛ 75-65 درصد ضربان قلب ذخیره) و مقاومتی دایره ای (10 ایستگاه با 70 درصد یک تکرار بیشینه) بود. 6 میلی گرم کافئین به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (2 وهله 3 میلی گرمی) در روزهای تمرین به گروه‌های دریافت کننده مکمل به صورت خوراکی داده شد. یافته‌ها: نتایج حاکی از افزایش معنادار CTRP-12، CTRP-15 و کاهش معنادار مقاومت به انسولین در زنان یائسه چاق می‌باشد. مقادیر CTRP-3 و CTRP-9 نیز تغییر معناداری نیافتند. نتیجه گیری: 12 هفته تمرین موازی همراه با مصرف کافئین می‌تواند عامل موثری برای تغییرات مطلوب در شاخص CTRP-12، CTRP-15 و مقاومت به انسولین در زنان یائسه چاق باشد.