شعریت در رمان خانۀ ادریسیها
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری ادبیات غنایی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22075/jlrs.2024.33336.2436چکیده
رمان خانۀ ادریسیها اثر غزاله علیزاده ازجمله رمانهایی است که در آن توصیف نقش برجستهای ایفا کرده و همین توصیفات منجر به ایجاد عوامل شعریت در متن داستان شده است. ازجملۀ این عوامل میتوان به تصویر، تداعی، ایجاز و موسیقی، عاطفۀ غلبه یافته و هنجارگریزی نحوی اشاره کرد. در این پژوهش، نگارندگان با روشی توصیفیتحلیلی عناصر شعریت را در رمان خانۀ ادریسیها مورد بررسی و تحلیل قرار میدهند. در این رمان، از میان مؤلفههای شعریت بیشترین عنصر را تصویر به خود اختصاص داده و نویسنده از میان تصاویر بیشتر از همه از تشبیه استفاده کرده است. گاهی این تشبیهات مستقیم و گاه غیرمستقیم هستند. علیزاده با به کار گرفتن این عوامل به تعویق در روایت یا مکث در سیر حرکت روایت دست میزند. این عامل از یکسو منجر به طولانیتر شدن جنبۀ فرعی داستان و از سویی دیگر منجر به ایجاد سکوت معنادار و نوعی فرصت به خواننده برای کسب التذاذ ادبی میشود.