شعریت در رمان خانۀ ادریسی‌ها

نویسندگان

1 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران (نویسنده مسئول)

2 دانشجوی دکتری ادبیات غنایی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.

doi
10.22075/jlrs.2024.33336.2436
چکیده

رمان خانۀ ادریسی­ها اثر غزاله علیزاده ازجمله رمان­هایی است که در آن توصیف نقش برجسته­ای ایفا کرده و همین توصیفات منجر به ایجاد عوامل شعریت در متن داستان شده­ است. ازجملۀ این عوامل می­توان به تصویر، تداعی، ایجاز و موسیقی، عاطفۀ غلبه یافته و هنجارگریزی نحوی اشاره کرد. در این پژوهش، نگارندگان با روشی توصیفی‌تحلیلی عناصر شعریت را در رمان خانۀ ادریسی­ها مورد بررسی و تحلیل قرار می­دهند. در این رمان، از میان مؤلفه­های شعریت بیشترین عنصر را تصویر به خود اختصاص داده و نویسنده از میان تصاویر بیشتر از همه از تشبیه استفاده کرده است. گاهی این تشبیهات مستقیم و گاه غیرمستقیم هستند. علیزاده با به کار گرفتن این عوامل به تعویق در روایت یا مکث در سیر حرکت روایت دست می­­زند. این عامل از یک­سو منجر به طولانی­تر شدن جنبۀ فرعی داستان و از سویی دیگر منجر به ایجاد سکوت معنادار و نوعی فرصت به خواننده برای کسب التذاذ ادبی می­شود.