راستای بیشینه تنش افقی و میدان کرنش پیرامون سامانه گسلی زندان- میناب- پالامی
نویسندگان
1 استادیار، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، مؤسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، گروه علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر، اسلامشهر، ایران
doi
10.22071/gsj.2019.84243چکیده
پیرامون سامانه گسلی زندان- میناب- پالامی و خطواره عمان در جنوب ایران، دو زون زمینساختی کاملاً متفاوت وجود دارد: زون فرورانش مکران در شرق و زون برخورد قارهای زاگرس در غرب؛ که سبب پیچیدگی زمینساختی آن منطقه شده است. از آنجایی که مطالعه میدان تنش در درک صحیح خواص کشسانی محیط، بررسی تنشهای زمین ساختی اعمال شده به صفحههای زمینساختی و میزان بزرگی و نحوه انتقال آنها، و همچنین تشریح ژئودینامیک منطقه مورد مطالعه، دارای کاربردی اساسی است، در این مطالعه ارزیابی میدان تنش و همچنین تعیین راستای بیشینه تنش افقی (SH) در اطراف سامانه گسلی زندان- میناب- پالامی مورد توجه قرار گرفته است. برای رسیدن به این هدف، با استفاده از وارونسازی توأم تکرار شونده سازوکار کانونی زمینلرزهها مقادیر تنش و راستای آنها به دست آمده است. از شرق به غرب سامانه گسلی زندان- میناب- پالامی با عبور از زون فرورانش مکران به زون برخوردی زاگرس، راستای بیشینه تنش افقی (SH)، از زاویه 09/5 درجه به 9/0 درجه نسبت به شمال کاهش مییابد. به منظور بررسی میدان کرنش، بردارهای سرعت از دادههای سامانه موقعیتیابی جهانی (GPS) استفاده شده است. بیشترین اختلاف بین بردار سرعت و راستای بیشینه تنش افقی در ایستگاه بندرعباس (BABS) به میزان 11 درجه در نزدیکی سامانه گسلی زندان- میناب- پالامی تعیین شده است که بیانگر تغییرات در زون گذار است. ضرایب اصطکاک به دست آمده برای زاگرس و مکران بیانگر میزان اصطکاک بیشتر زون مکران است.