فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: بهینه سازی اثرات مفید مکمل­های اگزوژنیک در بهبود عملکرد ورزشی از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تعاملی مکمل­های ال­کارنیتین و کافئین بر متغیرهای فیزیولوژیک معادل با آستانه بی هوازی در مردان کاراته کار استان کرمان بود.مواد و روشها: پانزده کاراته کار نخبه در 4 جلسه مجزا و با فاصله زمانی یک هفته، یک آزمون فزاینده استاندارد را بعد از مصرف دارونما (250 میلی گرم لاکتوز)، کافئین (5 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن)، ال­کارنیتین (3گرم) و مصرف همزمان کافئین و ال­کارنیتین (3 گرم، 5 میلی گرم برکیلوگرم وزن بدن) انجام دادند. نمونه خونی قبل از مصرف مکمل و بلافاصله بعد از اتمام هر آزمون جمع آوری شد. گازهای تنفسی در خلال آزمون اندازه­گیری شد. متغیرهای ضربان قلب، اکسیژن مصرفی و بار کاری معادل با آن استخراج و بوسیله آزمون تحلیل واریانس مکرر بین کوشش­ها مقایسه شدند.یافته­ ها: سطوح اسید چرب آزاد پلاسما (FFA) در انتهای آزمون و میزان تغییرات آن در حین تمرین در کوشش کافئین و ترکیبی نسبت به کوشش کنترل بطور معنی­دار بالاتر بود (هر دو 05/0>p)، ولی سطوح تری گلیسرید پلاسما بین کوشش­ها تفاوتی نداشت. بارکاری و اکسیژن مصرفی معادل با آستانه بی­هوازی نیز در کوشش کافئین و ترکیبی نسبت به کوشش کنترل بطور معنی­دار بالاتر بود (همه 05/0>p). سایر متغیرهای عملکردی تفاوتی بین کوشش­ها را نشان نداد. مصرف ترکیبی کافئین و ال کارنیتین سبب بهبود اکسیژن مصرفی معادل با آستانه بی­هوازی (11 در یرایر 17 درصد) و بار کاری  معادل با آستانه بی هوازی (12در برابر 21 درصد) در مقایسه با مصرف کافئین به تنهایی شد، هر چند اختلاف متغیرها بین دو گروه معنی­دار نبود.نتیجه‌گیری: مصرف کافئین می­تواند با افزایش سطوح اسیدهای­ چرب سبب بهبود عملکرد استقامتی شود و این اثر ممکن است با مصرف توامان ال­کارنیتین تشدید گردد.