فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: تمرکز مطالعة حاضر، بررسی تفاوت عملکرد سیستم قلبی و عروقی میان زنان و مردان، ناشی از اثر دویدن با توجه به تحلیل دینامیک فضای فاز می‌باشد.مواد و روشها: 54 دانشجو در دو گروه مرد (34 نفر، 66/1±68/21 سال و 77/9 ± 01/67 کیلوگرم) و زن (20 نفر، 33/5±4/22 سال و 79/5 ± 1/54 کیلوگرم) به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آنالیز پارامترهای سیگنال تغییرات نرخ ضربان قلب، بعنوان شاخص‌های تغییرات سیستم قلبی و عروقی بدن صورت پذیرفت. با ترسیم دینامیک فضای فاز و استفاده از معیار پوآنکاره به استخراج ویژگی‌های حوزه زمان پرداخته شد. آزمون آماری تی مستقل با سطح معناداری (p<0.05) به منظور تحلیل آماری استفاده شد.یافته­ها: طبق نتایج حاصل از پردازش‌ها، پنج پارامترPNN50 ، ، ، P-Com و  بیانگر ارتباط معنادار (p<0.05) می‌باشند. در این تحقیق مشاهده شد که میانگین مدت زمانیکه طول می‌کشد تا فرد به بیشترین ضربان خود برسد در گروه زن‌ها بیشتر بوده و باتوجه به مقدار میانگین پارامترهای PNN50 و rMSSD در گروه مردان بیشتر از زن‌ها است، نتیجه می‌شود که با تحریک عصب واگ و تحت تأثیر قرارگرفتن اعصاب پاراسمپاتیک، شاهد آهسته تر بودن ریتم ضربان قلب در گروه مردان هستیم.نتیجه‌گیری: براساس نتایج تحلیلی می‌توان استنباط کرد که در اثر فعالیت ورزشی، در دینامیک فضای فاز قلبی مسیر افزایش ضربان قلب و کاهش آن یکسان نبوده که ناشی از خواص آشوبگون و پویایی غیرخطی سیستم زیستی بدن انسان می‌باشد. همچنین آنالیز این پارامترها نشان می‌دهد که فواصل موجود بین دو ضربان متوالی در مردان بیشتر بوده و در نتیجه این گروه از ریتم ضربان کمتر و متعاقباً به طور تقریبی از آمادگی جسمانی بالاتری نسبت به گروه زن‌ها برخوردارند.