فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: با توجه به اثرات حفاظتی تمرینات مقاومتی و مکمل آویشن شیرازی بر هپاتوسیت ها، هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات مقاومتی همراه با مکمل آویشن شیرازی بر سطوح آنزیم‌های کبدی، شاخص استئاتوز کبدی مردان دارای کبد چرب غیرالکلی بود.مواد و روشها: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی بود که آزمودنی ها به روش نمونه‌های در دسترس به چهار گروه کنترل، تمرین مقاومتی، مصرف مکمل آویشن شیرازی، تمرین مقاومتی همراه با مصرف آویشن شیرازی تقسیم شدند. برنامه ورزشی شامل تمرینات مقاومتی به مدت هشت هفته، هر هفته 3 جلسه، هر جلسه با شدت % 50-80 یک تکرار بیشینه بود. جهت تجویز مکمل آویشن شیرازی از کپسول باریج به مدت هشت هفته، روزی سه بار و  نیم سـاعت قبـل از غذا استفاده شد. خون‌گیری جهت ارزیابی نیمرخ لیپیدی و سطوح آنزیم‌های کبدی (AST، ALT و GGT) قبل و بعد از برنامه تمرینی گرفته شد. جهت تجزیه‌و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تحلیل واریانس یک‌سویه در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد.یافته­ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد تمرین مقاومتی به تنهایی و در ترکیب با مکمل آویشن شیرازی سبب کاهش مقادیر مربوط به وزن (بترتیب 001/0p < و 01/0p <)، BMI (بترتیب 002/0p < و 02/0p <) و همچنین بهبود نمیرخ لیپیدی (افزایش HDL (بترتیب 001/0p < و 003/0p <)، کاهش LDL (بترتیب 003/0p < و 001/0p <)، کاهش کلسترول (بترتیب 02/0p < و 001/0p <) و تری­گلیسرید (بترتیب 002/0p < و 001/0p <)) نسبت به گروه کنترل شد. با این حال در مقایسه با گروه کنترل، چنین تاثیری معنی داری در اثر مصرف مکمل آویشن شیرازی بر متغیرهای ذکرشده مشاهده نشد. بعلاوه هشت هفته تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی به همراه مصرف مکمل آویشن شیرازی بر وضعیت شاخص استئاتوز کبدی و سطوح آنزیم‌های کبدی (AST، ALT و GGT) اثر معنا‌داری داشته است (05/0≥ p).نتیجه‌گیری: با توجه به یافته­ها، می­توان نتیجه­گیری کرد که تمرین مقاومتی و نه مصرف مکمل آویشن شیرازی ممکن است مداخله­ای مؤثر برای بهبود شاخص­های آسیب کبدی (GCT، ALTو AST) مرتبط با کبدچرب غیرالکلی است. با این حال شناخت سازوکار آن نیازمند پژوهش های بیشتر است.