واکاوی عناصر انسجام متن در خاوران نامه بر پایة نظریه هالیدی و حسن
نویسندگان
1 استاد دانشگاه ملی تاجیکستان، دوشنبه، تاجیکستان.
2 دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ملی تاجیکستان، دوشنبه، تاجیکستان (نویسندة مسئول)
doi
10.22075/jlrs.2024.34291.2480چکیده
متن، برساخته از تکواژها، واژهها و جملههایی است که برای هدفی معین در کنار هم قرار میگیرند تا معنا یا مفهومی خاص را منتقل کنند. متن، واحدی بلندتر از جمله است و زمانی تبدیل به گفتمان میشود که منسجم باشد. در نظریة انسجام، تحلیل متن در مرکز بازخوانیها است. درواقع، نویسنده به مدد زبان و حفظ ارتباط بین عناصر سازنده متن، دنیای واقع و فراواقع خود را منعکس میکند و بر عمق معنایی، تأثیرگذاری و جذابیت متن میافزاید و موجب اقناع مخاطب میشود. در پژوهش حاضر عناصر انسجام متن خاوراننامه ابنحسام خوسفی، با استفاده از نظریة انسجام متن هالیدی و حسن (۱۹۷۶ م.)، در دو دستة «دستوری و واژگانی» مورد واکاوی قرار گرفت. از نتایج این پژوهش آن است که عناصر لغوی و واژگانی، به ویژه عنصر تکرار، اولین و مهمترین عامل انسجام و همبستگی متن است و با توجه به اینکه منظومة خاوراننامه، متن حماسی- روایی است و با زاویة دید دانای کل بیان شده است، متن این اثر محوری مرکزی دارد و مرجع ضمایر در جملات هم محدود و هم مشخص است؛ بنابراین ارجاع، عامل مهم دیگری در انسجام متن است. آنچه این وحدت و انسجام را میآفریند، اندیشه عمیق شاعر است که در بستر محور طولی اشعار جریان یافته است.