فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: پروگرانولین، آدیپوکاین نوظهور مترشحه از بافت چربی است که با بیماری­های متابولیکی همراه با چاقی نظیر مقاومت به انسولین و دیابت نوع دو ارتباط دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین تناوبی شدید بر سطح سرمی پروگرانولین، انسولین، گلوکز ناشتا و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در زنان جوان کم‌تحرک چاق و دارای اضافه‌وزن بود.مواد و روشها: 20 زن ‌داری اضافه‌وزن و چاق به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (میانگین سنی 14/4±5/32 سال و شاخص توده بدنی 12/6±18/33 کیلوگرم بر مترمربع) و کنترل (میانگین سنی 33/2±45/35 سال و شاخص توده بدنی 65/1±58/26کیلوگرم بر مترمربع) تقسیم شدند. آزمودنی­ها در گروه تجربی در هشت هفته تمرین تناوبی شدید (یک دقیقه تناوب دویدن با شدت 90 درصد ضربان قلب بیشینه با یک دقیقه تناوب استراحت دویدن با شدت 60-50 درصد ضربان قلب بیشینه، 10 نوبت در هر جلسه، 20 دقیقه در هر جلسه، سه بار هفته) شرکت کردند. اندازه­گیری شاخص­های خونی و آنتروپومتری مورد بررسی قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی انجام گرفت. تجزیه ‌وتحلیل داده­ها به کمک آزمون تحلیل کوواریانس، تی زوجی و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معناداری آماری ۰۵/۰>P انجام شد.یافته­ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد تغییرات انسولین (039/0=P)، وزن (001/0=P)، شاخص توده بدنی (005/0=P) و درصد چربی بدن (001/0=P) بین گروه تمرین و کنترل تفاوتی معنی دار داشت. نتایج آزمون تی زوجی، اجرای تمرینات تناوبی شدید سبب کاهش معنادار سطوح سرمی پروگرانولین (013/0=P)، وزن (001/0=P)، شاخص توده بدنی (001/0=P) و درصد چربی بدن (001/0=P) گردید.نتیجه‌گیری: تمرینات تناوبی شدید می­تواند روشی مؤثر در بهبود ترکیب بدنی و شرایط متابولیکی در زنان جوان چاق و دارای اضافه‌وزن باشد.