سیر تحولی تصمیم گیری پرخطر در نمونه ای از کودکان ایرانی
نویسندگان
1 1. دانشیار علوم اعصاب شناختی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 2. کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
5 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و اهداف شناسایی سیر تحولی تصمیمگیری پرخطر در کودکان میتواند سنین مناسب را برای پیشگیری و مداخله تعیین نماید. هدف این مطالعه تعیین سیر تحولی تصمیمگیری پرخطر در کودکان ایرانی است. مواد و روش ها در مطالعه مقطعی حاضر، 240 دانش آموز دبستانی در مقاطع مختلف تحصیلی (اول تا ششم ابتدایی) به روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندی شده در 4 منظقه تهران در مطالعه شرکت داده شدند. آزمون عصبشناختی خطرپذیری بادکنکی برای سنجش تصمیمگیری مخاطرهآمیز مورد استفاده قرار گرفتند. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل گردید. یافته ها یافتههای به دست آمده نشان داد میان مقاطع مختلف تحصیلی (اول تا ششم ابتدایی) تفاوت معناداری از لحاظ تصمیمگیری پرخطر وجود دارد (01/0P<). نتایج حاکی از این بود که با افزایش سن کودکان میزان تصمیمگیری پر خطر نیز به طور مثبت و معناداری افزایش مییابد. به این صورت که در مقایسه گروههای مختلف سنی، کودکان مقطع ششم ابتدایی به طور معناداری میزان بالاتری از تصمیمگیری پرخطر را نسبت به گروههای سنی پایینتر، نشان دادند. نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر رشد این نوع از تصمیم گیری را در این گروه سنی نشان میدهد که به تبع آن نقش سازمان آموزش و پرورش و خدمات مشاوره مدرسهای در پیشگیری از رشد این سبک تصمیم گیری با ارائه برنامههای آموزشی و خدمات روانشناختی به مدارس ضروری به نظر می رسد.