سیر تحولی تصمیم گیری پرخطر در نمونه ای از کودکان ایرانی

نویسندگان

1 1. دانشیار علوم اعصاب شناختی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 2. کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

5 3. دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
چکیده

مقدمه و اهداف شناسایی سیر تحولی تصمیم­گیری پرخطر در کودکان می­تواند سنین مناسب را برای پیشگیری و مداخله تعیین نماید. هدف این مطالعه تعیین سیر تحولی تصمیم­گیری پرخطر در کودکان ایرانی است. مواد و روش ها در مطالعه مقطعی حاضر، 240 دانش آموز دبستانی در مقاطع مختلف تحصیلی (اول تا ششم ابتدایی) به روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­بندی شده در 4 منظقه تهران در مطالعه شرکت داده شدند. آزمون­ عصب­شناختی خطرپذیری بادکنکی برای سنجش تصمیم­گیری مخاطره­آمیز مورد استفاده قرار گرفتند. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل گردید. یافته ها یافته­های به دست آمده نشان داد میان مقاطع مختلف تحصیلی (اول تا ششم ابتدایی)  تفاوت معناداری از لحاظ تصمیم­گیری پرخطر  وجود دارد (01/0P<). نتایج حاکی از این بود که با افزایش سن کودکان میزان تصمیم­گیری پر خطر نیز به طور مثبت و معناداری افزایش می­یابد. به این صورت که در مقایسه گروه­های مختلف سنی، کودکان مقطع ششم ابتدایی به طور معناداری میزان بالاتری از تصمیم­گیری پرخطر را نسبت به گروه­های سنی پایین­تر، نشان دادند. نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر رشد این نوع از تصمیم گیری را در این گروه سنی نشان می­دهد که به تبع آن نقش سازمان آموزش و پرورش و خدمات مشاوره مدرسه­ای در پیشگیری از رشد این سبک تصمیم گیری با ارائه برنامه­های آموزشی و خدمات روان­شناختی به مدارس ضروری به نظر می رسد.