بررسی و نامگذاری واحد کنگلومرایی– ماسهسنگی نصرتآباد (حوضه فلیشی خاور ایران)
نویسندگان
1 استادیار، گروه زمین شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه زمین شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 استادیار، گروه زمین شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22071/gsj.2019.84443چکیده
در منطقه نصرتآباد در 105 کیلومتری شمال باختر زاهدان کنگلومرایی با سن الیگو- میوسن قرار دارد که از واحدهای سنگچینهنگاری حوضه فلیشی خاور ایران است. رسوبات این کنگلومرا، رودخانهای از نوع بریده بریده بوده که با یک دگرشیبی با زاویه تقریباً 30 درجه روی نهشتههای ماسه سنگی- شیلی ائوسن قرارگرفته است. ضخامت اندازهگیری شده از این واحد 2650 متر بده و اندازه قطعات و قلوههای این کنگلومرا، درشت، متوسط و ریزدانه و اغلب با میانلایههای ماسهسنگی، سیلتستونی و مادستونی همراه است. شواهد صحرایی همچون ایمبریکاسیون، لایهبندی مورب، مسطح و عدسیشکل و ساختهای کنده شده و پر شده منشأ رودخانهای این کنگلومرا را اثبات میکنند. با توجه به نوع جنس قلوههای این کنگلومرا و عدم تجانس آنها با رخسارههای فلیشی سوچر زون سیستان، به نظر میرسد این واحد کنگلومرایی عمدتاً از سمت باختر (حاشیه لوت) تغذیه شده است. فسیلهای موجود در قلوههای آهکی این کنگلومرا غالباً از خانوادههای اربیتولین، آلوئولین، نومولیت، ملیولیده و … هستند. با توجه به محتویات فسیلی قلوهها، سن این کنگلومرا از ائوسن جوانتر است. از طرفی چون توسط کنگلومرای پلیوسن- پلیوستوسن پوشیده میشود، میتوان سن این کنگلومرا را الیگو- میوسن در نظر گرفت.
