تاثیر نوع و روش مصرف کودهای حاوی روی برعملکرد، اجزای عملکرد برنج رقم هاشمی و مقدار روی قابلجذب خاک
نویسندگان
1 استادیار، موسسه تحقیقات برنج کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.318115.668879چکیده
کمبود روی پس از کمبود عناصر پرمصرف گستردهترین ناهنجاری تغذیهای در اراضی شالیزاری است. بهمنظور بررسی تاثیر نوع و روش مصرف کودهای روی بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج رقم هاشمی و روی قابلجذب در خاکهای مختلف شالیزاری دچار کمبود روی، آزمایشی دو ساله و گلدانی در هوای آزاد بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در دو سال زراعی 1397 و 1398 در مؤسسه تحقیقات برنج کشور–رشت اجرا شد. عاملهای آزمایش شامل نوع کود روی در چهار سطح (سولفات روی، اکسید روی، Zn-EDTA و بدون مصرف کود روی)، روش مصرف کود در سه سطح (مصرف خاکی، محلولپاشی سه مرحلهای در حداکثر پنجهزنی، پیش از گلدهی و آغاز رسیدن دانه و غوطهوری ریشه در محلول 5/0 درصد حاوی روی) بودند. نتایج نشان داد که تمامی منابع کودی و روش مصرف در خاکهای مورد مطالعه بر بسیاری از صفات اندازهگیری شده مانند میزان روی قابلجذب خاک، ارتفاع بوته، طول خوشه، وزن هزاردانه، عملکرد دانه و عملکرد کاه و کلش تأثیر معنیدار داشتند. بیشترین مقدار افزایش روی قابلجذب خاک، ارتفاع بوته، تعدادکل پنجه، طول خوشه و عملکرد دانه و کاه رقم هاشمی بهترتیب 3 برابری، 50،10، 3/15، 80 و 68 درصدی ناشی از مصرف خاکی 20 کیلوگرم روی در هکتار از منبع سولفاتروی به ثبت رسید. بنابراین میتوان نتیجه گرفت در خاکهای شالیزاری با کمبود روی مصرف خاکی 20 کیلوگرم روی در هکتار از منبع سولفاتروی و سپس محلولپاشی سه مرحلهای میتواند سبب بهبود چشمگیر عمکرد دانه و کاه برنج رقم هاشمی شود.