فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: در حال حاضر در مورد اثر حجم تمرین و ویژگی‌های فردی بیماران مبتلا به پرفشارخونی (سن، جنسیت، یائسگی، مصرف دارو و ...) بر مقدار کاهش فشار سیستولی و دیاستولی ناشی از تمرین هوازی اطلاعات اندکی وجود دارد. بنابراین هدف این فراتحلیل‌ تعیین و مقایسه مقدار تغییرات فشار خون پس از تمرین هوازی و تفکیک اثرات در بین زیرگروه‌های مختلف مربوط به تمرین و بیماران بود.مواد و روشها: کارآزمایی‌های بالینی بررسی‌کننده تاثیر تمرین هوازی بیش از چهارهفته بر روی بیماران پرفشارخونی منتشر شده در مجلات پژوهشی انگلیسی و فارسی تا آگوست 2018 از سایتهای google، sid و magiran و Pubmed سرچ شده و مورد فراتحلیل قرار گرفتند. مدلهای اثرات تصادفی و ثابت برای فراتحلیل‌ اندازه‌ اثر(تفاوت در میانگین با تناوب اطمینان %95) به ترتیب در 20 و 21 پژوهش مربوط به فشارخون سیستولی و دیاستولی با I2 کمتر از %50 با استفاده از نرم‌افزار CMA2 استفاده شد. زیرگروه‌های طبقه‌ای شامل جنسیت، یائسگی، مصرف دارو، تعداد جلسات تمرین هفته، شدت و مدت هر جلسه، کل زمان تمرین در هفته و کل مدت اجرای تمرین با ANOVA مقایسه شدند و همبستگی بین سن و پاسخ فشارخون به تمرین هوازی با فرا رگرسیون تصادفی ساده بررسی شد.یافته‌ها: اثر کلی تمرینات هوازی بر فشارخون سیستولی و دیاستولی به ترتیب برابر با 72/8-­ و 88/3-­ میلی‌متر‌جیوه کاهش به دست آمد(001/0=P). با اینکه اندازه اثر تمرین هوازی بر فشار سیستولی و دیاستولی در مورد تمام زیرگروههای طبقات (به جز در مورد فشار سیستولی تمرینات کم‌شدت و فشار دیاستولی زنان یائسه) معنی‌دار بود(05/0>P)، ولی فقط در بین زیرگروههای طبقه "کل مدت اجرای تمرین" مقدار کاهش فشارخون سیستولی متفاوت بود(002/0=P).نتیجه‌گیری: تمرین‌هوازی بی‌اعتنا به تاثیر تعدیل‌کننده طبقه سنی، وضعیت یائسگی، ‌مصرف دارو و یا دوز تمرین، سبب کاهش خفیف فشارخون بیماران پرفشارخون می‌شود که در تمرینات بین هشت تا 10 هفته، بیشترین فواید را گزارش شده‌ است. ولی به دلیل محدودیتهای بسیار زیاد تحقیقات موجود، هنوز باید منتظر انجام کارآزمایی‌های دارای تعداد آزمودنی‌های بیشتر و مدت تمرینی طولانی‌تر بود.