ارائه الگوی ساختاری تفسیری عوامل مقصدمحور موثر بر جذب و ماندگاری گردشگران (مطالعه موردی: شهر مشهد)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مدیریت صنعتی، گروه مدیریت صنعتی، موسسه آموزش عالی بینالو مشهد، ایران
2 دانشجوی دکتری، رشته بازرگانی گرایش بازاریابی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 استادیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه بینالمللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
doi
10.22054/tms.2021.36648.2212چکیده
امروز گردشگری از اهمیت بالایی در اقتصاد جهانی برخوردار بوده و از منابع مهم درآمدهای ارزی کشورها و برونرفت از مشکلات اقتصادی در صحنههای بینالمللی، ملی، منطقهای، ناحیهای و محلی است. کلانشهر مشهد، به دلیل وجود بارگاه مقدس امام رضا (ع) و دارا بودن جاذبههای متنوع دیگر، پتانسیل و ظرفیت قابلتوجهی در جذب گردشگران دارد. ازآنجاییکه برنامهریزی و ارزیابی صنعت گردشگری، مهمترین بخش از فعالیتهای گردشـگری اسـت و بسیاری از محققین معتقدند میزان اثرات مثبت گردشگری بر جوامع به طول اقامت گردشگران وابسته است؛ بنابراین هدف اصلی پژوهش حاضر سطحبندی عوامل مقصدمحور مؤثر بر جذب و ماندگاری گردشگر در شهر مشهد و ارائه الگوی ساختاری تفسیری و خوشهبندی این عوامل بهمنظور کمک به متولیان صنعت گردشگری در این کلانشهر در جهت برنامهریزی مطلوبتر است. بهمنظور دستیابی به این هدف از رویکرد کیفی بهره گرفته شده است. بدین ترتیب که نظرات خبرگان در ارتباط با سطحبندی عواملی که میتوانند بر جذب و ماندگاری گردشگران در شهر مشهد مؤثر باشند، طی مصاحبههای نیمه ساختاریافته و همچنین توزیع پرسشنامه جمعآوری شده و پس از تجزیهوتحلیل دادههای حاصل و دستیابی به اشباع نظری، الگوی تعاملات عوامل حاصل با روش مدلسازی ساختاری تفسیری و خوشهبندی آنها نیز با روش MICMAC انجام پذیرفت. نتایج نشان میدهد که عوامل «قانونی و دولتی» و «مدیریتی» بهعنوان عوامل محرک تأثیر فراوانی بر عوامل «رفاهی»، «زیرساختی»، «اقتصادی»، «فرهنگی اجتماعی» و «بازاریابی» بهعنوان عوامل پیوندی دارند.
