تحلیل اثر طول دوره آماری بر احتمال وقوع خشکسالی با استفاده از رویکرد توابع مفصل (مطالعه موردی: ایستگاه سینوپتیک اراک)
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک ، ایران
2 عضو سازمان هواشناسی استرالیا، ملبورن ، استرالیا
3 دانشیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران دانشیار، گروه منابع آب پژوهکشده آب، دانشگاه اراک،
4 گروه هیدرولوژی و منابع آب، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.324692.668986چکیده
در سالهای اخیر با توسعه روشهای آماری و کاربرد ریاضیات پیشرفته ساختار وابستگی موجود در پدیدههای حدی نظیر خشکسالی مورد توجه قرار گرفته است. در مطالعه حاضر تحلیل چندمتغیره خشکسالیهای ایستگاه سینوپتیک اراک با استفاده از شاخص SPEI و توابع مفصل و اثر طول دوره آماری بر احتمال وقوع خشکسالی بررسی گردید. بدین منظور دادههای بارش و دمای مشاهداتی و شبکهای پایگاه اقلیمی جهانی (CRU) برای ایستگاه منتخب جمعآوری و دو دوره آماری 100 و 37 ساله برای این تحقیق انتخاب شده است. سپس خصوصیات مدت و شدت خشکسالی در مقیاسهای زمانی مختلف (1، 3، 6، 9 و 12ماهه) استخراج و ساختار وابستگی موجود در بین مشخصهها با استفاده از ضرایب همبستگی اسپیرمن و تاو کندال بررسی و مشخص گردید که بجز در مقیاس یک ماهه، در سایر مقیاسهای زمانی همبستگی معناداری بین مشخصهها وجود دارد. پس از تعیین بهترین توزیع حاشیهای، پنج تابع مفصل برای ایجاد توزیع دو متغیره شدت و مدت خشکسالی برازش داده شد. نتایج نشان داد که در ایستگاه اراک برای هر دو دوره آماری 100 و 37 ساله بهترتیب مفصل کلایتون و گامبل- هوگارد به دلیل دارا بودن بیشترین مقدار NS و کمترین مقدار NRMSE بهترین عملکرد را داشته و برای ایجاد توزیعهای دومتغیره شدت و مدت خشکسالی انتخاب شدند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که دوره آماری 37 ساله برای برررسی خشکسالیها با شرط "یا" مناسب بوده اما در حالت "و" و تشدید خشکسالیها، دوره بازگشت توأم نزدیک به 45 سال میرسد. بنابراین پیشنهاد میشود که از دوره آماری 100 ساله برای تحلیل خشکسالیهای منطقه مورد مطالعه استفاده شود.