بررسی اثر فعالیت ورزشی هوازی بر سیستم عصبی خودکار قلبی با استفاده از روش ژئومتریکی Poincare plot
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22080/jaep.2019.15941.1861چکیده
سابقه و هدف: روش ژئومتریکی دینامیک غیرخطی بررسی تغییرپذیری ضربان قلب نسبت به روشهای خطی از قبیل روش زمان محور و فرکانس محور تغییرپذیری ضربان قلب اطلاعات ارزشمندی از ساختار پاسخپذیری سیستم اتونوم قلبی ارائه مینماید. هدف از این پژوهش، بررسی اثر یک دوره متوالی فعالیت ورزشی هوازی بر تغییرپذیری ضربان قلب با استفاده از روش غیرخطی احتمال تکرار توالیهای هم شکل در مردان جوان دانشگاهی میباشد.مواد و روشها:28 مرد جوان دانشگاهی به طور تصادفی در گروههای پژوهش( گروه کنترل؛ گروه تمرین هوازی) تقسیمبندی گردیدند. در دوره پیش آزمون و بعد از مداخله تمرین هوازی، تمامی پارامترهای تغییرپذیری ضربان قلب با روش زمانی و توالیهای ضربان قلب اندازهگیری گردید. سپس انحراف معیار توالیهای ثبت شده با استفاده از روشPoincare plotتفسیر گردید. به منظور مقایسه تفاوتها در مراحل پژوهش، از آزمونهای تی مستقل و همبسته استفاده گردید.یافته ها:انحراف معیار آنی اینتروال ضربه به ضربه تغییرپذیری ضربان قلب(SD1) نسبت به گروه کنترل(01/0=p) و پیش آزمون(01/0=p) و انحراف معیار مداوم اینتروال ضربه به ضربه تغییرپذیری ضربان قلب(SD2) نسبت به گروه کنترل(01/0=p) و پیش آزمون(02/0=p) افزایش معنیداریداشت.بعد از تبدیل به حالت نرمال SD1nنسبت به گروه کنترل(02/0=p)افزایش معنیدار و نسبت به پیش آزمون(08/0=p) افزایش غیرمعنیداری داشت،SD2nنسبت به گروه کنترل(04/0=p) افزایش معنیدارو نسبت به پیش آزمون(02/0=p) افزایش غیرمعنیداری داشت. مقایسه نسبت انحراف معیار آنی به انحراف معیار مداوم(SD2/SD1) نسبت به گروه کنترل و پیش آزمون تفاوت معنیداری را نشان نداد.نتیجه گیری:اجرای منظم و مداوم فعالیت ورزشی هوازی با شدت متوسط سبب بهبود پاسخپذیری عصبی قلبی در مردان جوان دانشگاهی میگردد.