بررسی اثر فعالیت ورزشی هوازی بر سیستم عصبی خودکار قلبی با استفاده از روش ژئومتریکی Poincare plot

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل

2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22080/jaep.2019.15941.1861
چکیده

سابقه و هدف: روش­ ژئومتریکی دینامیک غیرخطی بررسی تغییرپذیری ضربان قلب نسبت به روش­های خطی از قبیل روش زمان محور و فرکانس محور تغییرپذیری ضربان قلب اطلاعات ارزشمندی از ساختار پاسخ­پذیری سیستم اتونوم قلبی ارائه می­نماید. هدف از این پژوهش، بررسی اثر یک دوره متوالی فعالیت ورزشی هوازی بر تغییرپذیری ضربان قلب با استفاده از روش غیرخطی احتمال تکرار توالی­های هم شکل در مردان جوان دانشگاهی می­باشد.مواد و روش­ها:28 مرد جوان دانشگاهی به طور تصادفی در گروه­های پژوهش( گروه کنترل؛ گروه تمرین هوازی) تقسیم­بندی گردیدند. در دوره پیش آزمون و بعد از مداخله تمرین هوازی، تمامی پارامترهای تغییرپذیری ضربان قلب با روش زمانی و توالی­های ضربان قلب اندازه­گیری گردید. سپس انحراف معیار توالی­های ثبت شده با استفاده از روشPoincare plotتفسیر گردید. به منظور مقایسه تفاوت­ها در مراحل پژوهش، از آزمون­های تی مستقل و همبسته استفاده گردید.یافته­ ها:انحراف معیار آنی اینتروال ضربه به ضربه تغییرپذیری ضربان قلب(SD1) نسبت به گروه کنترل(01/0=p) و پیش آزمون(01/0=p) و انحراف معیار مداوم اینتروال ضربه به ضربه تغییرپذیری ضربان قلب(SD2) نسبت به گروه کنترل(01/0=p) و پیش آزمون(02/0=p) افزایش معنی­داریداشت.بعد از تبدیل به حالت نرمال SD1nنسبت به گروه کنترل(02/0=p)افزایش معنی­دار و نسبت به پیش آزمون(08/0=p) افزایش غیرمعنی­داری داشت،SD2nنسبت به گروه کنترل(04/0=p) افزایش معنی­دارو نسبت به پیش آزمون(02/0=p) افزایش غیرمعنی­داری داشت. مقایسه نسبت انحراف معیار آنی به انحراف معیار مداوم(SD2/SD1) نسبت به گروه کنترل و پیش آزمون تفاوت معنی­داری را نشان نداد.نتیجه­ گیری:اجرای منظم و مداوم فعالیت ورزشی هوازی با شدت متوسط سبب بهبود پاسخ­پذیری عصبی قلبی در مردان جوان دانشگاهی می­گردد.