مقایسه تعادل ایستا و پویا در ورزشکاران مرد آماتور

نویسندگان

1 1. دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

2 2. دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

doi
10.22037/jrm.2014.1100069
چکیده

مقدمه و اهداف از آنجا که سازگاری­های تمرینی از اصل ویژگی پیروی می­کنند؛ ممکن است تعادل در رشته­های مختلف ورزشی تفاوت داشته باشد. لذا هدف از این مطالعه بررسی ویژگی تعادل بود. مواد و روش ها 72 دانشجوی مرد شرکت کننده در المپیاد دانشجویان کشور آزمودنی­های این مطالعه را تشکیل دادند. این آزمودنی­ها از رشته­های فوتبال، بسکتبال، کشتی، ژیمناستیک، هنرهای رزمی و وزنه برداری انتخاب شدند. همه آزمودنی­ها در ساعت 14 و به صورت گروه­های ورزشی مختلف در 6 روز متوالی، در محل برگزاری آزمون آماده شدند. پس از 5 دقیقه گرم کردن و انجام حرکات کششی، آزمون­های تعادل ایستا با استفاده از سیستم امتیازدهی خطای تعادل و تعادل پویا به وسیله دستگاه تعادلی وای انجام شد. یافته ها نتایج آزمون­های تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی نشان داد که از نظر تعادل ایستا رشته ژیمناستیک از همه رشته­ها بهتر بود و پس از ژیمناستیک، ورزشکاران رشته­های ورزشی رزمی، فوتبال، کشتی، وزنه­برداری و بسکتبال، به ترتیب نمرات بهتری را کسب کردند؛ با این وضع، اختلاف بین رشته­های بسکتبال- وزنه­برداری، بسکتبال- کشتی، فوتبال- کشتی، فوتبال- رزمی، وزنه­برداری- کشتی و رزمی- ژیمناستیک معنی­دار نبود و از نظر تعادل پویا به ترتیب رزمی، کشتی، فوتبال، ژیمناستیک، وزنه­برداری و بسکتبال قرار داشتند؛ اگرچه این اختلاف بین گروه­های ورزشی فوتبال- کشتی، فوتبال- رزمی، فوتبال- ژیمناستیک، کشتی- رزمی، کشتی- ژیمناستیک و گنگ فو- ژیمناستیک معنی­دار نبود. نتیجه گیری نتایج این مطالعه نشان داد تعادل نیز همانند بسیاری از عملکردهای ورزشی اختصاصی بوده و تابعی از نوع رشته ورزشی می­باشد.