انحراف مقطعی در عدم تقارن زمانی جریانهای نقد عملیاتی و تأثیر آن بر محافظهکاری شرطی
نویسندگان
1 استاد حسابداری، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3 دانشجوی دکتری حسابداری، دانشکدۀ اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22059/jfr.2015.50707چکیده
هدف از این پژوهش، بررسی انحراف مقطعی در عدم تقارن زمانی جریان نقد و تأثیر آن بر محافظهکاری شرطی است. در این پژوهش با استفاده از دادههای 120 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در سالهای 1384 تا 1390، به بررسی این موضوع پرداخته شد. الگوی رگرسیون پژوهش با استفاده از روش دادههای تابلویی با رویکرد اثرهای ثابت، بررسی و آزمون شد. متداولترین معیار محافظهکاری شرطی در حسابداری، عدم تقارن زمانی در شناسایی سودها و زیانها است. این معیار، ترکیبی از عدم تقارن زمانی اقلام تعهدی و جریانهای نقد عملیاتی است. با توجه به اینکه عدم تقارن جریانهای نقد عملیاتی به دامنۀ شناسایی سودها و زیانها تعلق ندارد، موجب انحراف در آزمون محافظهکاری میشود. در این پژوهش با توجه به اخبار بد و خوب، نشان داده شد عدم تقارن جریانهای نقد عملیاتی بهطور مقطعی با متغیرهای چرخۀ عمر شرکت (اندازه، عمر، رشد و مخارج سرمایهای) تفاوت دارد. نتایج نشان میدهد در مراحل اولیۀ چرخۀ عمر شرکت، محافظهکاری بیشتر است.