رفع برخی از دشواریهای شعر خاقانی در چارچوب پدیده تداخل زبانی
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 دانشیار زبانشناسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
4 استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
doi
10.22075/jlrs.2023.32063.2361چکیده
شعر خاقانی پر از تصاویر، تعابیر و مفاهیم مختلفی است که کمتر در شعر فارسی نمونه دارد و همین موجب دشواری و دیریابی اشعار او شده است. تا امروز پژوهش های ارزنده ای در شرح و شناخت زوایای اشعار دیریاب این شاعر بلندآوازه صورت گرفته، امّا هنوز بسیاری از اصطلاحات و تعابیر شعر او به صورت دقیق فهم نشده است. فرضیة مقالة حاضر این است که یکی از دلایل دشواری شعر خاقانی، «تداخل زبانی» است. مفهوم تداخل زبانی به عنوان یکی از نتایج دوزبانگی به تأثیر (ناخودآگاه) زبان مادریِ گوینده در زبان دوم اشاره دارد. این مفهوم، حضور باورهای بومی و ویژگیهای فرهنگی در گفتار و نوشتار گوینده را نیز شامل میشود. بنای فرضیة گفتهشده بر واژهها، جملهها، تعابیر و اصطلاحاتی در شعر خاقانی است که در نظر گرفتن برابر ترکی ِ آنها میتواند گره از شعر او بگشاید. خاقانی شاعری آذربایجانی است که به زبان فارسی شعر گفته است. دربارۀ زبان مردم آذربایجان در قرن ششم و پیشاز آن، بحثهای فراوانی صورت گرفته است. آنچه نویسندگان این مقاله در نظر دارند، فارغ از این بحثها، فقط پژوهش در متن مکتوب خاقانی و گرهگشایی از دشواریهای آن است که به نظر میرسد در مواردی، عامل آن، تداخل زبانی باشد.