تحلیل تطبیقی مدیریت شهری در کلانشهرهای تهران و لندن و توانمندسازی مدیران در راستای مدیریت یکپارچه شهری
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
4 استادیار بازنشسته، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
شهر امروز به عنوان یکی از عظیمترین دستاوردهای فرهنگ و تمدن و یکی از فراگیرترین پدیدههای اجتماعی عصر حاضر مطرح است. بر حسب این گستردگی، هر کس به فراخور ظن و فن خود بدان مینگرد، علیرغم گذشت بیش از دودهه از تصویب مصوبهی مجموعههای شهری وتهیهی طرحها و پژوهشهای متعدد دانشگاهی، نهادهای مسئول برنامهریزی کلان کشور از دستیابی به یگانگی برنامهریزی و مدیریتی مطلوب برای مجموعههای شهری ناکام ماندهاند. مهمترین علل این ناکامی رامیتوان عدم توجه پژوهشها به واقعیتهای فضایی، سازمانی وساختار تصمیم گیری در ایران، فقدان بررسیهای موشکافانهی ساز وکارهای اجرایی وکم توجهی به لزوماً انطباق رویکردهای برنامهریزی با ساختار اداری- برنامهریزی کشور دانست. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تطبیقی نقش سازمانهای اداری درتوانمندسازی نظام مدیریت یکپارچه شهری تهران ولندن در راستای شناخت نواقص مدیریت شهری تهران است. تحقیق حاضراز پژوهشهای تطبیقی باتحلیل کیفی است. روش تحقیق در این مقاله به دوصورت توصیفی– تحلیلی صورت گرفته است و اطلاعات به صورت کتابخانهای–اسنادی آماری گرداوری شده است واز نظر روششناسی، فراتحلیل (تحلیل ثانوی) محسوب میشود. با توجه به اینکه هدف نهایی این پژوهش، مقایسه تطبیقی نقش سازمانهای اداری در توانمندسازی نظام مدیریت یکپارچه شهری تهران با لندن، تشخیص کمبودها ونقاط مبهم درمدیریت مجموعههای شهری میباشد، ازاین رو میتوان پژوهش حاضررا از دسته پژوهشهای کاربردی برشمرد. نتایج نشان میدهد از بزرگترین مشکلات موجود در شهرداری تهران، ناهماهنگی ادارات داخل شهرداری است. بسیاری از پروژههای خدمات شهری از جمله: لولهکشی برای فضای سبز شهر، ساختن زیر مخزنی، عریض نمودن نهر، مسدود کردن نهر، .... بدون هماهنگی با اداره فنی و ترافیک بوده و این امر هزینههای هنگفتی را بر دوش شهرداری مینهد. علاوه بر آن وقت و نیروی انسانی دوباره و یا هر از گاهی سه باره مصرف میگردد. در کل میتوان گفت، دستیابی به مدیریت واحد شهری نیازمند واگذاری اختیارات لازم به مدیریت شهری است.