فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف: معمولا در وضعیت سندرم‌متابولیک، یک حالت التهابی مزمن درجه پایین حاکم است که به علت متمرکزشدن به اندام‌های داخلی تشخیص آن دشوار است. ولی افزایش فعالیت‌های استیل‌کولین‌استراز(ACHE)، بوتریل‌کولین‌استراز(BCHE) علاوه بر اینکه نشانگر قابل‌اعتماد این نوع التهاب هستند، همچنین به‌عنوان شاخص زودهنگام سندرم‌متابولیک نیز شناخته شده‌اند. بنابراین هدف ما بررسی تاثیر تمرین‌هوازی بر فعالیت ACHE و BCHE سرمی و شاخص­های خطر قلبی-متابولیک در زنان میانسال مبتلا به سندرم‌متابولیک یود.روش­شناسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی بود که در آن 25 (40-65 سال) زن چاق غیرفعال داوطلب دارای حداقل سه شاخص خطر سندرم متابولیک به­ طور تصادفی در دو گروه تجربی (13) و کنترل (12) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته در برنامه تمرین هوازی شامل راه رفتن و دویدن (3 بار درهفته)، به مدت 40دقیقه در هر جلسه با شدت 60 تا70 درصد از ضربان قلب ذخیره شرکت کردند. مقدار ACHE، BCHE سرم و سطوح شاخص‌های خطر متابولیک در طول مداخله با استفاده از آزمون تی همبسته به طور درون‌گروهی مقایسه شدند.یافته­ها: در طول مداخله، تفاوت معنی‌داری در متغیرهای گروه کنترل مشاهده نشد(05/0<P). به‌دنبال تمرین هوازی، مقدار لیپوپروتئین پرچگال افزایش(001/0P=) و مقدار BCHE (008/0P=)، گلوکز خون(0001/0P=)، دور کمر(0001/0P=) و امتیاز z سندرم متابولیک(001/0P=) کاهش یافتند. ولی ACHE (34/0P=)، تری‌گلیسرید(052/0P=)، فشارخون متوسط سرخرگی(15/0P=)، تعداد عامل‌های خطر سندرم متابولیک(054/0P=)، پس از تمرین تغییر معنی‌داری نداشتند.نتیجه­گیری: تمرین هوازی علاوه بر کاهش وخامت کلی سندرم‌متابولیک، به طور همزمان شدت التهاب سیستمیک را نیز کاهش می‌دهد که تصور می‌شود در جلوگیری از عواقب نامطلوب سندرم‌متابولیک بسیار موثر باشد. ولی به نظر می رسد که تفسیر دقیق نتایج ACHE نیازمند بررسی گلبولهای قرمز به جای سرم در تحقیقات آینده است.