بررسی تکرار در کردی کرمانشاهی بر اساس نظریۀ دوگانسازی صرفی
نویسندگان
1 دانش آموختة دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران (نویسنده مسئول)
2 دانش آموختة دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22075/jlrs.2023.30548.2277چکیده
تکرار هم فرایندی صرفی و هم واجی است که می تواند از تکرار عناصر معنادار و بی معنا ساخته شود. از این حیث تکرار به موضوعی چالش برانگیز در مباحث زبانشناسی تبدیل شدهاست. دوگانساختها در کردی کرمانشاهی تعداد قابلتوجهی دارند که بررسی آنها در شناختِ بیشترِ ماهیتِ تکرار سودمند است. این کلمات در مقوله ها و نقش های مختلفی چون نامآوا، ادات، قید، صفت، فعل و... ظاهر می شوند. در این پژوهش در حدود 180 کلمۀ تکرار کردی کرمانشاهی از منابع مکتوب و نیز گفتار گویشوران به دست آمد و براساس نظرات اینکلاس و زول (2005) مورد بررسی قرار گرفت. الگوهای تکرار در این گویش، در هفت گروه متفاوت بهصورت یک پیوستار نمایش داده شدهاند. این الگوها عبارتند از: دوگانساختهایی با صرفاً شباهت واجی دختران، شباهت واجی / معنایی و اصطلاحی دختران، ادات، ناقص پسوندی ، ناقص پیشوندی، نامآوا و تکرار کامل. روش انجام این پژوهش توصیفی - تحلیلی بوده است و هدف این بود که نشان دهیم نظریۀ دوگانسازی صرفی تا چه حد میتواند در تبیین دوگانساختهای کردی کرمانشاهی کارایی داشته باشد. نتایج بررسی نشان میدهد که با استفاده از مفهوم ساخت در این نظریه، دوگان ساختهای با معنای اصطلاحی هم قابلبررسی هستند؛ اما برای مواردی که دوگانساخت از اجزای بی معنا تشکیل شده باشد، این نظریه نیاز به بازبینی دارد .