بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید همراه با مصرف مکمل دارچین بر غلظت سرمی DPP4، مقاومت به انسولین، ترکیب بدنی و Vo2max پسران دارای اضافهوزن
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، ایران
2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه لرستان، خرم آباد
4 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران،
doi
10.22080/jaep.2019.14871.1801چکیده
سابقه و هدف: دی پپتیدیل پپتیداز (DPP4) یک آدیپوکاین مرتبط با مقاومت به انسولین است. مهار آن موجب افزایش توانایی بدن در کنترل قندخون و افزایش اکسیداسیون چربی میشود. از سوی دیگر، دارچین به وسیله فعال کردن گیرنده انسولینی باعث افزایش برداشت گلوکز میشود. بنابراین هدف این پژوهش بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید (HIIT) همراه با مصرف مکمل دارچین بر غلظت DPP4، مقاومت به انسولین، ترکیب بدنی و اکسیژن مصرفی بیشینه (Vo2max) در پسران دارای اضافهوزن بود.مواد و روشها: آزمودنیهای پژوهش (دامنه سنی 18-16 سال، قد 172-162 سانتیمتر، وزن 61-51 کیلوگرم و BMI 29-25 کیلوگرم بر متر مربع) بهطور هدفمند انتخاب شده و بهصورت تصادفی در چهار گروه تمرین، تمرین-مکمل، مکمل و کنترل قرار گرفتند. گروههای تمرین و تمرین-مکمل به مدت شش هفته و سه جلسه در هفته HIIT انجام دادند. هر جلسه تمرینی شامل سه وهله HIIT (چهار دقیقه با شدت 90% ضربان قلب ذخیره) با دو دقیقه استراحت بین هر دو وهله بود و تا هفته چهارم هر هفته یک وهله به تعداد وهلهها اضافه شد. آزمودنیهای گروههای مکمل و تمرین-مکمل، روزانه سه کپسول حاوی 380 میلیگرم دارچین مصرف میکردند. مقادیر DPP4، مقاومت انسولینی، انسولین، گلوکز ناشتا، درصد چربی، BMI و Vo2max، 48 ساعت پیش و پس از برنامه تمرینی ارزیابی شد. برای تحلیلهای آماری از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه استفاده شد.یافته ها: کاهش معنیداری در سطوح DPP4 گروههای تمرین-مکمل (001/0P=) و تمرین (004/0P=)، میزان مقاومت به انسولین گروههای تمرین-مکمل (001/0P=) و تمرین (001/0P=)، انسولین گروههای تمرین-مکمل (004/0P=) و تمرین (005/0P=)، گلوکز ناشتای گروههای تمرین-مکمل (001/0P=) و تمرین (002/0P=)، BMI گروههای تمرین-مکمل (008/0P=) و تمرین (001/0P=) و افزایش معنیداری در میزان Vo2max گروههای تمرین-مکمل (001/0P=) و تمرین (001/0P=) نسبت به گروههای مکمل و کنترل مشاهده شد.نتیجه گیری: استفاده از HIIT در جهت کاهش DPP4، مقاومت به انسولین، انسولین، گلوکز خون و نیز بهبود ترکیب بدنی و عملکرد هوازی پسران دارای اضافهوزن پیشنهاد میشود.