تشبیهات اساطیری در متون دینی مزدیسنا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)
2 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22075/jlrs.2023.29174.2208چکیده
مفاهیم اهوره مزدا و اهریمن در فرهنگ دینی مزدیسنا با مفهوم مینو گره خوردهاند؛ چنانکه اهورهمزدا، سپنته مینو را در بطن خود دارد و اهریمن نیز صورت زبانی دیگری از انگره مینوست. مینو در متون دینی مزدیسنا افزون بر این دو آفریدگار متخاصم، بر مفاهیم دیگری نیز صدق میکند. این سه مفهوم بنا به عواملی چون دیرینگی، چندگانگی معنایی و انتزاعی بودن، تغییراتی که طی زمان در معانی آنها راه یافته است، با وجود پژوهشهای انجام شده، همچنان به ابهام و ایهام آمیختهاند. نگارندگان این مقاله کوشیده اند با استخراج دادهها از متون دینی مزدیسنا به شیوه توصیفی - تحلیلی، این موارد را از منظر تشبیهاتی که حول آنها شکل گرفته تحلیل کنند و نشان دهند فن تشبیه به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای شناخت، چگونه برای تجسم بخشیدن به این مفاهیم انتزاعی به کار گرفته شده و چه شاخصههای تصویری و معنایی برای آنها تبیین کرده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که اولاً پدیدآورندگان متون دینی مورد بحث، آگاهانه با استفاده از تشبیه عقلی به حسی و مشبهبههای عینی و عامهپسند، این سه مفهوم را به درک و دریافت عامه مردم نزدیک کردهاند. دوم اینکه تشبیه مفهوم مینو به عناصری از حوزه رزم و نبرد، نقشی فراتر از جانبخشی برای آن تعریف کرده و آن را جان کنشگر و مبارزِ جهان اشه شناسانده است. سوم اینکه تشبیهات اهوره مزدا با حفظ معیارهای زیبایی شناسانه ساخته شده، درحالیکه تصاویر مرتبط با اهریمن از مهیبترین و گزند ه ترین پدیده ها در دیدگاه مردم آن روزگار انتخاب شدهاند.