زمان سنجی در ارزیابی پرتفوی سرمایه گذاری، شواهدی از بازار سرمایه
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
2 استادیار دانشکده مدیریت، دانشگاه ایلام، ایران
3 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد تهران مرکزی،ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
doi
10.22059/jfr.2014.51838چکیده
در این پژوهش برای ارزیابی مهارت زمانسنجی با استفاده از مدل ترینر و مازوی (بسط داده شده فاما برای عملکرد مدیریت درخصوص نحوه تخصیص منابع میان واحدهای سرمایهگذاری)، به بررسی عملکرد مدیر پرتفوی صندوق و شرکتهای سرمایه گذاری طی دورة زمانی ۱۳۸۴ـ 1390 میپردازیم. نتایج نشان میدهد که مدیران پرتفوی صندوقها و شرکتهای سرمایهگذاری مهارت مناسبی در زمانسنجی بازار طی دوره پژوهش ندارند و تنها در برخی دورههای مالی به بازده بیشتری از بازار دست یافته اند. علاوه بر این، نتایج نشان میدهد که با توجه به بازده بهدستآمده، مدیریت پرتفوی صندوقها و شرکتهای سرمایه گذاری عملکرد مناسبی در تخصیص منابع نداشتهاند و شواهدی بر تأیید زمانسنجی مدیریت در تخصیص منابع نشان نمیدهد.
