بررسی تاثیر برنامه توانبخشی عملکرد‌های بینایی پایه بر توانایی خواندن کودکان نارساخوان

نویسندگان

1 1. کمیته تحقیقات دانشجویی. کارشناس ارشد اپتومتری، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. تهران، ایران

2 2. دکترای تخصصی علوم اعصاب شناختی، استادیار گروه علوم اعصاب شناختی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 3. دکترای تخصصی چشم پزشکی، استاد دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

4 4. کارشناس ارشد آمار زیستی، مربی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22037/jrm.2014.1100123
چکیده

مقدمه تاکنون نظریات گوناگونی پیرامون علل ایجاد کننده نارساخوانی ارائه شده‌است که در میان آن‌ها اختلالات عملکردهای بینایی از اهمیت چشمگیری برخوردار‌است. بر همین اساس تمرینات توانبخشی متفاوتی برای برطرف کردن مشکلات بینایی مرتبط توصیه شده است. هدف ازاین مطالعه بررسی تاثیر برنامه توانبخشی عملکردهای بینایی پایه بر توانایی خواندن کودکان نارساخوان می‌باشد. مواد و روش‌ها در این مطالعه 20 کودک نارساخوان 11-7 سال به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (10نفر) و شاهد (10نفر) قرار داده شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تمرینات توانبخشی بینایی را که شامل تمرینات تقویتی سهولت تطابقی و همچنین نرم افزار برنامه توانبخشی شناختی نجاتی (تمرینات تقویتی کارکردهای بینایی پایه) بود، انجام دادند اما گروه شاهد هیچ گونه تمرینی را دریافت نکردند. عملکرد سهولت تطابق و توانایی خواندن در هر دو گروه قبل و بعد از مداخله به ترتیب توسط آزمون سهولت تطابق و آزمون ارزیابی توانایی خواندن فارسی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها نتایج پژوهش نشان داد که در گروه آزمایش پس از انجام مداخله، افزایش معناداری در نمرات صحت و درک خواندن و کاهش معناداری در نمره خطای خواندن ایجاد شدهاست (0005/0p≤). در صورتی که در گروه شاهد هیچ گونه بهبودی در موارد ذکر شده ایجاد نشد. نتیجه گیری با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان گفت که برنامه توانبخشی عملکرد‌های بینایی پایه باعث بهبود در توانایی خواندن کودکان نارساخوان می‌شود. بنابراین در مواردی که نارساخوانی مرتبط با مشکلات دستگاه بینایی است، می‌توان از تمرینات تقویتی عملکردهای بینایی پایه به عنوان یک روش درمانی موثر بهره جست.