فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سابقه و هدف: هدف از اجرای این پژوهش، بررسی اثر شش هفته تمرین هوازی فزاینده به همراه مصرف ویتامین D3 بر سطح عامل رشد عصبی (NGF) در هیپوکامپ موش های دیابتی شده با استرپتوزوسین بود. روششناسی: 48 سر حیوان (با وزن تقریبی220-240 گرم و سن 9 هفته) به شش گروه: گروه کنترل، شم، دیابت، دیابت+تمرین، دیابت+ ویتامینD3، دیابت+تمرین+ویتامین D3(ترکیبی) تقسیم شدند. گروه تمرینی شش هفته و هفته‌ای پنج روز به تمرین روی نوارگردان پرداختند. گروه ویتامین D3 به مدت شش هفته و برای دو هفته اول هفته‌ای دو روز ویتامین با دوز 1میکروگرم در کیلوگرم و چهار هفته پایانی هفته­ای یک بار به صورت درون صفاقی ویتامین D3 دریافت کردند. برای ایجاد مدل تجربی دیابت، STZ با دوز 60 میلی­گرم در کیلوگرم به صورت درون صفاقی به حیوانات تزریق شد. سطح عامل رشد عصبی هیپوکامپ موش‌ها با روش الایزا اندازه گیری شد. یافته­ها: سطح NGF در گروه کنترل دیابت نسبت به کنترل کاهش معنی داری یافت (0001/0 P=). از طرف دیگر در گروه دیابت+تمرین+ویتامین در مقایسه با گروه‌ دیابت افزایش معنی داری داشت (0001/0P=). همچنین در گروه دیابت+ویتامین نسبت به گروه دیابت+تمرین+ویتامین افزایش معنی داری مشاهده شد (0001/0P=) اما در گروه دیابت+تمرین نسبت به گروه دیابت+تمرین+ویتامین اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد مقادیر NGF در گروه دریافت کننده ویتامین به تنهایی نسبت به سایر گروه های تحقیق افزایش معناداری یافته است. از طرف دیگر مقادیر NGF در گروه هایی که مداخله تمرین را دریافت کردند نسبت به گروه کنترل دیابت افزایش معناداری یافته است اما این افزایش به میزان گروه دریافت کننده ویتامین به تنهایی نبود. لذا به نظر می رسد هر کدام از مداخله‌ها به خصوص مصرف ویتامین D3 می تواند به  واسطه تاثیر افزایشی روی عوامل نوروتروفیک یک عامل حفاظت عصبی مرکزی در برابر بیماری دیابت باشد.