فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف پژوهش حاضر اثربخشی زوج‌درمانی طرحواره‌محور بر خودتنظیمی هیجانی، شفقت به خود و فرسودگی زناشویی زوجین متعارض شهر تهران در سال 99-98 بود. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. روش‌کار: جامعه آماری شامل کلیه زوجین متعارض شهر تهران و حجم نمونه شامل 20 نفر در گروه آزمایش و20 نفر در گروه کنترل که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه 36 سوالی دشواری در تنظیم هیجان گرتز و روئمر (2004)، پرسشنامه 21 سوالی فرسودگی زناشویی پاینز (1996)، و پرسشنامه 26 سوالی شفقت به خود نف (2003) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس عاملی با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون زوجین متعارض دچار فرسودگی زناشویی، شفقت به خود و خودتنظیمی هیجانی گروه آزمایش و گواه در زوج‌درمانی طرحواره‌محور وجود داشت (001/0=P). نتیجه‌گیری: تفاوت معناداری در زوج‌درمانی طرحواره‌محور بر فرسودگی شغلی و شفقت به خود وجود داشت، و این نتایج با تمامی تحقیقات انجام شده همسو بوده که نشان‌دهنده اثر طرحواره ‌درمانی در کاهش و حل تعارضات زناشویی است.