مقایسه آزادسازی سندروم تونل کارپ با سه روش مختلف
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
2 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
3 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
4 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
doi
10.22034/ijos.2020.121142چکیده
پیشزمینه: سندروم تونل کارپ از شایعترین نوروپاتیهای فشاری اندام بالایی است که در صورت عدم پاسخ به درمانهای محافظهکارانه، نیازمند عمل آزادسازی کانال میباشد. در این مطالعه نتایج درمان سه روش جراحی باز، آزادسازی آندوسکوپیک و برش کوچک کف دستی مقایسه شدند.مواد و روشها: در فاصله زمانی یکسال، ۵۳ بیمار (۵ مرد و ۴۸ زن) که کاندید جراحی آزادسازی تونل کارپ بودند، در سه گروه درمان جراحی باز، آندوسکوپیک و جراحی با برش کوچک قرار گرفتند و عمل جراحی شدند. سپس یک هفته، چهار هفته و چهار ماه پس از عمل از نظر علایم، رضایتمندی، قدرت گرفتن جسم بین دو انگشت و بازگشت به کار ارزیابی شدند.یافتهها: رضایتمندی در گروه آرتروسکوپی و برش کوچک کف دستی بیشتر و در ماه چهارم میزان رضایتمندی در هرسه روش مساوی بود. در طول 4 ماه بیشترین آمار بهبودی مربوط به درد شبانه و بیحسی و کمترین آمار مربوط به ضعف بود. در روش جراحی باز زمان قبل از بازگشت به کار طولانیتر، و دردناک بودن محل جراحی نسبت به دو گروه دیگر بیشتر بود. بین شدت درگیری در نوار عصبی با شدت علایم بالینی و با میزان بهبود علایم تفاوت معنیداری وجود نداشت. سن، جنس، اندام غالب، بیماریهای همراه زمینهای در بهبود علایم تاثیر نداشتند.نتیجهگیری: آزادسازی تونل کارپ با دو روش آندوسکوپیک و برش کوچک کف دستی در ماه اول با رضایت بیشتری همراه بود ولی در ماه چهارم بین رضایتمندی سه گروه تفاوتی وجود نداشت.
