اثر یک وهله تمرین تناوبی شدید بر پاسخ های سایتوکاین های پیش التهابی و ضد التهابی در بازیکنان فوتبال مرد
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 دانشکده علوم پایه، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران
3 آموزشکده فنی و حرفه ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22080/jaep.2018.1799چکیده
سابقه و هدف: فعالیت های ورزشی مختلف اثرات متفاوتی بر عوامل التهابی دارد. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر یک وهله تمرین تناوبی شدید بر نشانگرهای پیش التهابی و ضدالتهابی در بازیکنان فوتبـال مرد بـود. مواد و روشها: 19 فوتبالیسـت مـرد باشـگاهی (میـانگین سـنی 16/4±68/21سـال، قـد 6±62/180 سانتیمتر، حداکثر اکسیژن مصرفی 89/4±16/62 میلی لیتر بر کیلوگرم در دقیقه به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی در آزمون فوتبال کپنهاگ شرکت کردند و گروه کنترل تمرینات معمول را انجام دادند. قبل، بلافاصله بعد و 24 ساعت پس از انجام آزمون از کلیه آزمودنی ها خونگیری به عمل آمد. سطوح سرمی IL-6، IL-1β و TNF-α و IL-10 به روش الایزا و با استفاده از کیت های تجاری معتبر ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر تجزیه و تحلیل شدند (05/0>p). یافتها: سطوح IL-6 بلافاصله بعد (001/0=p) و 24 ساعت بعد (003/0=p) و IL-10 بلافاصله بعد (021/0=p) و 24 ساعت بعد (015/0= p) از تست افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت. سطح TNF-α بلافاصله پس از آزمون افزایش معنیدار یافت (001/0=p) اما 24 ساعت بعد به میزان استراحتی خود بازگشت (101/0=p). سطح IL-1β بلافاصله پس از آزمون افزایش معنی دار یافت (001/0=p) و 24 ساعت بعد به میزان کمتر از سطح استراحتی رسید (041/0=p). نتیجه گیری: نتایج بیانگر افزایش سطوح سایتوکاین های پیش التهابی و ضدالتهابی پس از یک وهله تمرین تناوبی شدید در بازیکنان فوتبال بود بنابراین برای بدست آوردن بهترین دوره ریکاوری برای این بازیکنان به تحقیقات بیشتر نیاز است.