بررسی سمیت نسبی اختلاط تعدادی علفکشها بر زیستتوده کرم خاکی(Eisenia fetida L.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم علف های هرز. گروه مهندسی ژنتیک و تولیدات گیاهی. دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی. دانشگاه محقق اردبیلی. اردبیل. ایران
2 استاد علوم علف های هرز، گروه مهندسی ژنتیک و تولیدات گیاهی. دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل – ایران
3 استاد علوم علفهایهرز، گروه مهندسی ژنتیک و تولیدات گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 استاد، گروه علوم محیطی و گیاهی، دانشگاه کپنهاگ دانمارک، کپنهاگ، دانمارک
5 دانشیار بیولوژی خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.321488.668930چکیده
کاربرد مداوم و گسترده علفکشها، اثرات سویی بر موجودات غیر هدف از جمله کرم خاکی دارد. به منظور بررسی سمیت نسبی علفکشهای متریبوزین، هالوسولفورون و فلومیوکسازین به صورت مجزا و اختلاط علفکشهای متریبوزین با هالوسولفورون و متریبوزین با فلومیوکسازین بر زیستتوده کرمهای خاکی، چندین آزمایش در دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1398 انجام شد. زیستتوده کرمهای خاکی در غلظتهای مختلف علفکش و دو زمان مختلف نمونه برداری (24 و 48 ساعت بعد از کاربرد علفکش) ارزیابی شد. مقادیرLC50 علفکشهای مختلف در حالت خالص نشان داد که متریبوزین و هالوسولفورون بیشترین تأثیر را بر زیستتوده کرمهای خاکی در 24 و 48 ساعت بعد از کاربرد علفکش داشتند و فلومیوکسازین سمیت کمتری نسبت به متریبوزین و هالوسولفورون داشت. نتایج حاصل از پژوهش حاضر، نشان داد که بعد از نسبتهای اختلاط (0:100) و (100:0) درصد، نسبت اختلاط (50:50) و (75:25) درصد به ترتیب در اختلاطهای متریبوزین با هالوسولفورون و متریبوزین با فلومیوکسازین بالاترین سمیت را بر زیستتوده کرمهای خاکی در 48 ساعت بعد از کاربرد علفکش داشتند. منحنیهای هم اثر نشان داد که بر هم کنش نسبتهای مختلف اختلاط علفکشهای متریبوزین با هالوسولفورون و متریبوزین با فلومیوکسازین، با استفاده از مدل افزایش غلظت، بصورت همکاهی یا آنتاگونیستی بودند.
