جذب سطحی آنیون سیانید از محلول‌های آبی با استفاده از نانوجاذب اکسید روی

نویسندگان

1 دانشکده شیمی، پردیس علوم، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشکده شیمی، پردیس علوم، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 دانشکده شیمی، پردیس علوم، دانشگاه یزد، یزد، ایران

4 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد، ایران

5 بخش تحقیقات گیاه‌پزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران

doi
10.22059/ijswr.2021.312909.668792
چکیده

در این تحقیق، جذب سطحی آنیون‌ سیانید از محلول‌های آبی بر روی نانوذرات اکسید روی و عوامل مؤثر بر آن مورد مطالعه قرار گرفته است. این عوامل شاملpH  اولیه محلول، غلظت اولیه یون سیانید در محلول، مقدار جاذب، مدت زمان تماس و دما می­باشند. شرایط بهینه جذب آنیون سیانید بر روی نانوجاذب اکسید روی عبارتند از: 6pH=، زمان تماس80 دقیقه، مقدار جاذب 07/0 گرم، دمای 15 درجه سلسیوس و غلظت اولیه 250 میلی‌گرم بر لیتر. تحت این شرایط بهینه، بیشترین درصد جذب آنیون سیانید بر روی نانوذرات اکسید روی 96 درصد به‌دست آمد. همچنین، نتایج نشان داد که برازش داده­های تجربی با هم‌دمای لانگمویر نسبت به هم‌دماهای فروندلیچ و تمکین سازگاری بیشتری با فرایند جذب سطحی دارد و حداکثر ظرفیت جذب در این فرایند برابر با 85/24 میلی‌گرم بر گرم جاذب است. به علاوه، مطالعات سینتیکی نشان داد که جذب سطحی آنیون‌ سیانید بر روی نانوجاذب اکسید روی، مرتبه دوم است.