میزان رضایتمندی از وسایل کمک بینایی وکیفیت زندگی در بین کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آمارحیاتی، مربی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

2 دانشجوی کارشناسی ارشد اپتومتری، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

3 چشم پزشک، استاد دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

doi
10.22037/jrm.2013.1100105
چکیده

مقدمه و اهداف با توجه به شیوع نسبتا بالای کم بینایی مخصوصا در کشورهایی مثل ایران که جمعیت رو به پیری است و نقش وسایل کمک بینایی در افزایش کیفیت زندگی آنها ، در این مطالعه ی مقطعی میزان رضایتمندی از وسایل کمک بینایی وکیفیت زندگی در کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391 را بررسی کردیم. مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی، میزان رضایتمندی و کیفیت زندگی کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی مرکز توانبخشی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391 بررسی شد. تعداد 12 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند و اطلاعات مورد نیاز، توسط پرسشنامه به صورت مصاحبه ای و تلفنی جمع آوری و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS18 تجزیه و تحلیل گردید . 05/0P≤ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها میزان سلامت عمومی(012/0 P=) ، میانگین نسبت کیفیت بینایی، کیفیت فعالیت های نزدیک ، درصد سلامت روانی، توانایی انجام کارها  و میزان استقلال فردی (0005/0P<) بعد از استفاده از وسیله به طور معنی داری افزایش یافتند. کیفیت فعالیت های دور ، میزان اعتماد به نفس حضور در اجتماع و میزان درد چشمی قبل و بعد از استفاده از وسیله اختلاف معنی داری را نشان نمی دادند(05/0<P) 7/91 %  از افراد رضایتمندی 50 % به بالا داشتند . میانگین رضایتمندی درمردان 33/73 % و در زنان 33/58 % به دست آمد که تفاوت معنی دار ی را نشان نداد (05/0<P). نتیجه گیری کیفیت زندگی در ابعاد مختلف بعد از استفاده از وسایل کمک بینایی ، افزایش می یابد.