رویکرد جیرهبندی مخزن در بهرهبرداری بهینه از سیستمهای منابع آب مخزن سد دویرج با استفاده از الگوریتم MOICA
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه ازاد اسلامی، کرمانشاه
3 دانشیار، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
5 گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران .
doi
10.22059/ijswr.2021.318538.668890چکیده
در این تحقیق از ترکیب مدل شبیهسازی و بهینهسازی برای اعمال سیاست جیرهبندی مخزن استفاده گردید. شبیهسازی حوضه مورد مطالعه با استفاده از مدل WEAP برای بهرهبرداری از مخزن سد دویرج واقع بر رودخانه دویرج انجام شد و برای انجام بهینهسازی سیستم، از مدل چند هدفهMOICA استفاده شد. بطوریکه در آن، هدف اول، حداکثر نمودن درصد تأمین نیازها در مقابل هدف دوم یعنی حداقل نمودن میزان تخطی از ظرفیتهای مجاز مخزن در طول دوره بهرهبرداری مد نظر قرار گرفت. در این راستا مدلسازی بهرهبرداری از مخزن با وضع موجود بهرهبرداری منطقه و برای یک بازه 720 ماهه (اکتبر1960 تا سپتامبر 2019) انجام شد. در نهایت با تعریف سناریوی بهینه و اعمال سیاست جیرهبندی مخزن، بهینهسازی بهرهبرداری از سیستم انجام و نتایج با سناریوی مرجع مقایسه گردید. در این تحقیق با در نظر گرفتن 24 متغیر تصمیم شامل 12 متغیر تراز جیرهبندی و 12 متغیر ضریب جیرهبندی پس از 1000 تکرار جوابهای بهینه حاصل گردید. نتایج نشان داد در سناریوی بهینه تخطی از ظرفیتهای مجاز مخزن در هیچ دورهای اتفاق نیفتاده اما برای سناریوی مرجع زمانی که کمبود آب بیشتری وجود داشت در ماههای متوالی تراز مخزن به تراز مرده رسید که باعث عدم تامین نیاز در این ماهها و آسیب جدی به سیستم میگردد. با اعمال سیاست جیرهبندی در سناریوی بهینه، درصد تأمین نیاز در ماههای بحرانی بین 20 تا 25 درصد نسبت به سناریوی مرجع افزایش مییابد که حاکی از کاهش قابل توجه شدت شکست در ماههای مذکور نسبت به سناریوی مرجع میباشد.