تاثیر دو شیوهی متفاوت تمرین مقاومتی بر سختی شریانی در مردان جوان کمتحرک
نویسندگان
1 استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استاد اپیدمیولوژی دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی،گروه تربیت بدنی و علوم ورزش، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22080/jaep.2018.2005چکیده
مقدمه و هدف: برخی مطالعات نشان دادهاند که تمرینات مقاومتی به ویژه زمانی که میزان بار تمرینی در آنها زیاد باشد، میتوانند باعث افزایش سختی شریانهای مرکزی شوند. با این حال اثر پروتکلهای تمرینی مختلف بر این شاخص هنوز کامل روشن نیست. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر دو شیوهی تمرین مقاومتی بر سختی شریانی در مردان جوان کمتحرک بود. مواد و روشها: آزمودنیهای (سن 2/5±4/26 سال، قد 05/0±78/1 متر، وزن 4/6±2/79 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 5/1±9/24 کیلوگرم بر متر مربع) شرکتکننده در این تحقیق به طور تصادفی به سه گروهِ تمرین مقاومتی با بار کم (50-30 درصد یک تکرار بیشینه، 3±25 تکرار در هر ست، 14 نفر) تا ناتوانی در ادامه هر ست (LLLF)، تمرین مقاومتی با بار زیاد (85-65 درصد یک تکرار بیشینه، 3±10 تکرار در هر ست، 13 نفر) تا ناتوانی در ادامه هر ست (HLLF)، و گروه کنترل (13 نفر) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروههای تمرینی هر جلسه تمرین مقاومتی که شامل اجرای 2 ست از 7 حرکت بود را 3 روز در هفته به مدت 10 هفته انجام دادند. آزمودنیهای گروه کنترل در این مدت هیچ فعالیت ورزشی منظمی نداشتند. ارزیابی متغیرهای مورد نظر در دو مرحله قبل و بعد از 10 هفته صورت گرفت. یافته ها:سختی شریانهای مرکزی بعد از 10 هفته تمرین در گروه HLLF افزایش معنادار داشت (007/0P=)، با این وجود در گروه LLLF (12/0P=) و گروه کنترل (177/0P=) تغییر معناداری در این متغیر مشاهده نشد. به علاوه، مقایسههای بینگروهی نشان داد که تغییرات سختی شریانی مرکزی در گروه HLLF در مقایسه با گروه LLLF (001/0P=) و گروه کنترل (001/0P=) افزایش معنادار داشته است. نتیجه گیری:در حالی که تمرینات HLLF باعث افزایش سختی شریانهای مرکزی مردان جوان میشود، تمرینات LLLF چنین اثر ناخواستهای را در پی ندارند.