مقایسه روشها و متغیرهای مؤثر در آب ورودی به تونلهای سازندهای سخت، تونل انتقال آب سد کرج به تهران
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استاد، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده زمینشناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دکترا، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
5 دانشیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2018.63799چکیده
بخش اول تونل انتقال آب کرج به طول 16 کیلومتر برای انتقال آب از سد امیرکبیر به تصفیهخانه تهران در سازند کرج حفاری شد. برای برآورد میزان نفوذ آب به درون تونلها، روشها و روابط متفاوتی وجود دارد. ورود آب به تونل توسط روشهای تحلیلی و تجربی برآورد شد و اندازهگیری روزانه آب واقعی ورودی به تونل اختلافاتی را با این روشها نشان داد. در این پژوهش، بر پایه مقایسه میان ارقام واقعی و پیشبینیهای صورت گرفته، روابطی برای شرایط مشابه آبزمینشناختی ارایه شد. روشهای تحلیلی، ارقام بالاتری را نسبت به پیشبینیها نشان دادند که بر پایه این مطالعات، افزون بر نفوذپذیری و بار آبی که در این روشها وجود دارد؛ ساختارهای زمینشناسی، بارش و شیب لایهها در ورود آب زیرزمینی به تونل مؤثرند. بیشترین حجم ورود آب به تونل کرج در ساختارهای زمینشناسی همچون چینها، گسلها، دایکها و درزههای باز صورت گرفته که در بیشتر مواقع نیز انطباق زمانی قابل توجهی با بارندگیها داشته است.
