اثرات اندازه رسوب روی ظرفیت جداسازی جریان شیاری در شیبهای تند سراوان رشت
نویسندگان
1 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، رشت، ایران
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، گیلان، رشت، ایران
3 دانشیار گروه مهندسی آب،، دانشکده کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران،کرج، ایران
doi
10.22059/ijswr.2021.313807.668804چکیده
حداکثر مقدار جدا شدن خاک به دلیل جریان سطحی رواناب، به عنوان ظرفیت جدا شدن خاک نامیده میشود. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر کلاسهای اندازه ذرات بر ظرفیت جداسازی جریان شیاری (Dc) در حوزه آبخیز سراوان (شمال ایران) انجام شد. برای این منظور، تغییرات Dc در نمونههای خاک با سه کلاس اندازه ذرات (0-1 ، 1-2 و 2-3 میلیمتر) تحت شرایط آزمایشگاهی از طریق یک فلوم آزمایشی در پنج درجه شیب (1/4 تا 3/38 درصد) و پنج دبی جریان (26/0 تا 67/0 لیتر بر متر در ثانیه) با پنج تکرار اندازهگیری شده است. نتایج نشان داد که ظرفیت جداسازی جریان شیاری در کلاس 3-2 میلیمتر در مقایسه با سایر کلاسهای اندازه ذرات به طور معنیداری بالاتر است (p < 0.05). قدرت جریان واحد به عنوان پیشبینی کننده بسیار دقیق ظرفیت جداسازی جریان شیاری در زمین جنگلی حوزه آبخیز سراوان بود. فرسایشپذیری شیاری که با استفاده از رابطه Dc و تنش برشی جریان آب محاسبه شد، کمترین مقدار را در کلاس ذرات 1-0 میلیمتر داشت. به طور کلی، این مطالعه تأیید کرد که ذرات با اندازه بزرگتر از 2 میلیمتر روی شیبهای تند بیشتر در معرض فرسایش و جدا شدن از طریق رواناب سطحی در اکوسیستمهای محیطی حساس مانند پارک جنگلی سراوان در بخش شمالی ایران هستند.