تأثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر ناهنجاری اسکولیوز غیرساختاری و بهبود تعادل در دانشجویان دختر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران.
3 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
5 کارشناس ارشد تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.9708.1472چکیده
سابقه و هدف: ناهنجاری اسکولیوزیس انحنای جانبی ستون فقرات همراه با چرخش مهرهای است و بدشکلی سه بعدی ستون فقرات و مهمترین علت عدم تقارن تنه میباشد. تغییرات وضعیتی عامل مشکلات تعادلی در مبتلایان به اسکولیوز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات اصلاحی پیلاتس بر بهبود راستای استاتیک ستون فقرات و تعادل دانشجویان دختر مبتلا به اسکولیوزیس غیرساختاری بود. مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش و پسآزمون روی 25 دختر مبتلا به اسکولیوز غیرساختاری با میانگین سن 65/3±4/27 سال، قد 20/5± 82/161 سانتی متر و جرم 59/4±93/54 کیلوگرم و تقسیم بهطور تصادفی به دو گروه تمرین و کنترل انجام گرفت. برنامة تمرینات پیلاتس، متغیر مستقل و درجۀ اسکولیوز و امتیاز آزمون تعادل پویا متغیرهای وابسته در نظر گرفته شد. از روش فتوگرامتری برای تعیین درجۀ اسکولیوز و از آزمون تعادلی Y جهت تعیین میزان بهبود تعادل استفاده شد. یافته ها: نتایج حاصل از آزمونt زوجی پس از هشت هفته تمرینات پیلاتس تفاوت معناداری را در متغیر انحنای جانبی (درجۀ اسکولیوز) بین گروههای پژوهش نشان داد. همچنین نتایج حاصل از آزمون عملکردی تعادل Y در دو مرحلة پیش و پس آزمون دارای اختلاف معناداری بود (05/0 P≤). نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و ماهیت تمرینات پیلاتس که بر تقسیم متقارن جرم بین دو نیمة بدن و تقویت ناحیة مرکزی تأکید دارد، انحنای جانبی ستون فقرات در آزمودنیهای دارای اسکولیوز غیرساختاری کاهش یافت و بهبود در تعادل مشاهده شد. بنابراین پروتکل تمرینات پیلاتس به عنوان یک روش تمرینی جهت اصلاح اسکولیوز غیرساختاری و بهبود تعادل پویا پیشنهاد میشود.