تحلیل سبک‌شناسانۀ نثر روزنامه های دورۀ قاجار

نویسندگان

1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرّس (نویسنده مسئول)

2 کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرّس

doi
10.22075/jlrs.2022.10721.1970
چکیده

اگرچه نقش مطبوعات، بیشتر از منظر اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بررسی‌پذیر است، این نکته را نمی‌توان نادیده گرفت که پیدایش و گسترش مطبوعات، تأثیرات فراوانی بر زبان ما داشته، به‌ویژه تأثیرپذیری نثر فارسی از مطبوعات، انکارناپذیر است. مطبوعات در تاریخ معاصر کشور ما جایگاه برجسته‌ای دارد؛ به‌طوری‌که مطالعۀ تحوّلات مربوط به تاریخ معاصر کشورمان بدون در نظر گرفتن نقش مطبوعات، ناقص خواهد بود. تحلیل سبک‌شناسانۀ نثر بیست روزنامه از سال‌های آغازین روزنامه‌نگاری تا پایان دورۀ قاجار، موضوع اصلی این پژوهش است. سعی شده است ویژگی‌های سبکی این روزنامه‌ها در پنج لایۀ آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی و ایدئولوژیک، در ارتباط باهم بررسی شود. برای این کار، از هر روزنامه، پنجاه‌درصد متن از یک شماره را انتخاب کردیم. در این پژوهش، از روش تحقیق استنادی استفاده شده است. برای پاسخ‌گویی به سؤال‌های مدّنظر و اطّلاعات لازم، به محتوای منابع و مآخذ مرتبط با موضوع تحقیق، در قالب کتاب‌ها، مقاله‌ها و پایان‌نامه مراجعه کردیم. نتایج نشان می‌دهد در لایۀ آوایی، برخی متغیّرهای تاریخی مشهود است. همچنین موسیقی و آهنگ ناشی از سجع و جناس و واج‌آرایی (تکرار یک واج) تا حدودی بر زیبایی متن افزوده است. در لایۀ واژگانی، رمزگان سیاسی و شریعت و تعابیر عربی و بیگانه، از بسامد زیادی برخوردار است. از مشخّصه‎‌های لایۀ نحوی می‌توان به کوتاه‌نویسی بیشتر جملات و همچنین کاربرد سبک هم‌پایه اشاره کرد. همچنین درصد زیادی از لایۀ نحوی، به حذف افعال بی‌قرینه مربوط است. در لایۀ ایدئولوژیک، تأثیرگذاری سبک‌شناسی لایه‌ای، لایۀ واژگانی و نحوی به‌خوبی مشهود است. ضمناً به مقایسۀ ویژگی‌های سبکی روزنامه‌های این دوره با نثر گونۀ ادبی همان دوره پرداخته شده است.