بررسی رابطۀ وابستگی به فرهنگ خودی و تقلید لهجۀ فارسی آموزان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آموزش زبان فارسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 نویسندۀ مسئول، دانشیار گروه زبان شناسی و گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.
3 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.
doi
10.30479/jtpsol.2025.21606.1691چکیده
فرهنگ و اجزاء مختلف آن در آموزش زبان دوم مورد بحث بوده و نظریهپردازان پژوهشگران متعددی نیز اذعان داشته اند که فرهنگ زبان مقصد در یادگیری زبانآموزان اثرگذار بوده و باید به عنوان مهارت پنجم زبانی، آموزش داده شود. پژوهش حاضر به بررسی ارتباط دو متغیر وابستگی به فرهنگ خودی و تقلید لهجۀ فارسیآموزان در دو سطح میانه و پیشرفته میپردازد. با این هدف، پرسشنامۀ وابستگی به فرهنگ خودی(پیشقدم و کامیابی گل، 2009) با روش نمونهگیری در دسترس در میان 42 نفر از زبانآموزان مراکز آزفای مشهد با ملیتهای هندی، پاکستانی، عراقی، لبنانی، سوری و نیجریایی توزیع شد و همچنین متن روخوانی متناسب با هر سطح از دو کتاب فارسیآموزی در مقابل آزمودنیها قرار گرفته و صدای آنها ضبط و با روش تحلیل مقابلهای به بررسی آن پرداخته شد. سپس به وسیلۀ نرمافزار اس پی اس اس،توزیع نرمال دادهها و رابطۀ دو متغیر بررسی شد. نتایج حاکی از آن بود که رابطهای میان وابستگی به فرهنگ خودی و تقلید لهجه در دو سطح میانی و پیشرفته وجود ندارد. اما میزان تقلید لهجه، در دو سطح میانی و پیشرفته اختلاف معناداری را نمایان ساخت؛ به طوری که میانگین میزان تقلید لهجۀ فارسی فارسیآموزان سطح پیشرفته بیشتر از سطح میانه بود و. نتایج این پژوهش میتواند بر آزمونسازی مهارت گفتار (مثلا قرار دادن نمره جداگانه برای بخش تلفظ) در پایان دورههای آموزشی تاثیرگذار باشد؛ همچنین در تهیه و تدوین منابع آموزشی برای بهرهمندی از مباحث بینافرهنگی جهت تسهیل یادگیری زبان مقصد شایان توجه قرار گیرد.
