اثر تمرین متقاطع دو-شنا به شکل HIT بر توان هوازی و بی‌هوازی دوندگان نیمه‌استقامت زن

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

4 مربی، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

doi
10.22080/jaep.2017.1731
چکیده

مقدمه و هدف: پژوهشگران و مربیان در جستجوی مؤثرترین روش­ها برای بهبود اجرای ورزشی هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پاسخ توان هوازی و توان بی­هوازی با اسیدلاکتیک به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا (HIT) بود. روش­شناسی: در این پژوهش، 16 نفر از دوندگان نیمه استقامت زن خرم آباد (سن: 89/2±22 سال، قد: 76/4± 8/165 سانتیمتر، وزن 52/8±58 کیلوگرم) به­صورت داوطلبانه انتخاب و به­طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول تمرین HIT دو و گروه دوم تمرین HIT دو-شنا را به­صورت ترکیبی، سه روز در هفته (دو روز دو و یک روز شنا)، به مدت چهار هفته انجام دادند. برای تعیین توان هوازی و توان بی­هوازی با اسیدلاکتیک به­ترتیب از آزمون­های Bruce بیشینه و RAST استفاده شد. برای تحلیل داده­ها از آزمون­هایt زوجی و تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته­ ها: یافته­ ها نشان داد که در دو گروه توان هوازی افزایش غیرمعنادار و توان بی­هوازی با اسیدلاکتیک در دو گروه افزایش معنادار داشت (P نتیجه­ گیری: دو نوع تمرین HIT اثر مشابهی بر توان هوازی و توان بی­هوازی با اسیدلاکتیک دوندگان زن نیمه استقامت دارد.