اثر تمرین متقاطع دو-شنا به شکل HIT بر توان هوازی و بیهوازی دوندگان نیمهاستقامت زن
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
4 مربی، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.22080/jaep.2017.1731چکیده
مقدمه و هدف: پژوهشگران و مربیان در جستجوی مؤثرترین روشها برای بهبود اجرای ورزشی هستند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پاسخ توان هوازی و توان بیهوازی با اسیدلاکتیک به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا (HIT) بود. روششناسی: در این پژوهش، 16 نفر از دوندگان نیمه استقامت زن خرم آباد (سن: 89/2±22 سال، قد: 76/4± 8/165 سانتیمتر، وزن 52/8±58 کیلوگرم) بهصورت داوطلبانه انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول تمرین HIT دو و گروه دوم تمرین HIT دو-شنا را بهصورت ترکیبی، سه روز در هفته (دو روز دو و یک روز شنا)، به مدت چهار هفته انجام دادند. برای تعیین توان هوازی و توان بیهوازی با اسیدلاکتیک بهترتیب از آزمونهای Bruce بیشینه و RAST استفاده شد. برای تحلیل دادهها از آزمونهایt زوجی و تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که در دو گروه توان هوازی افزایش غیرمعنادار و توان بیهوازی با اسیدلاکتیک در دو گروه افزایش معنادار داشت (P نتیجه گیری: دو نوع تمرین HIT اثر مشابهی بر توان هوازی و توان بیهوازی با اسیدلاکتیک دوندگان زن نیمه استقامت دارد.